"Salamat, Sandy. Ang sarap ng dinala mo, pero gabi na kaya umuwi ka na." Sabi ni Rico habang kumakain siya.

Nakatingin lang ako sa kanilang dalawa at mukhang kumakalam na rin ang sikmura ko. ARGH.

"Huh? Eh, sabay na lang kami ni Gette." Sabi ni Sandy na ikinabigla ko.
"Ako? Sasabay sayo-"
"Gette!" Sinaway ako ni Rico. "Uh, sorry Sandy, pero hindi siya uuwi ngayong gabi."
"HA?" Mas nauna pa si Sandy sa pagreact.
"HA? Ba't di ako uuwi?"

Tinitigan ako ni Rico na para bang may napakalaki kong atraso sa kanya.

"Hindi siya uuwi dahil sinabi ko." Ibinalik niya ang kanyang tingin kay Sandy, "Kaya Sandy, mauna ka na lang."
"Abah~! Isusumbong kita kay Mama o kay Papa!" Sabi ko. Yes, I'm threatening him!
"Sige, mag sumbong ka! Para malaman nila na napaaway ako dahil sayo."

Para akong binuhusan ng malamig na tubig.

"Tawagan mo na lang sila. Di mo ba nakikita, napilayan ata ako tsaka ang sakit ng pisngi ko. Magpeperform pa naman kami bukas!"

Perform bukas?

"Tsaka, Gette. Kumain ka na ba? Baka ginugutom ka na?" Tanong ni Rico.
"Hindi pa. Obviously."
"May ulam pa ba doon? Yung dala ni Sandy?"
"Meron pa naman." Sabi ko.
"Kumain ka na!"
"Ayoko, hindi ko type ang lasa eh."
"Ano? eh, ang sarap nga eh! Nasarapan nga ako!"
"Haller. Magkaiba po kasi tayo ng taste!"

Tinitigan niya na naman ako.

"Kasalanan ko ba kung ayaw ko nun? Hindi ako nasasarapan. Sorry Sandy ah, mejo maarte kasi ang dila ko eh." Hindi naman umimik si Sandy at nakatitig lang si Rico sa akin na mukhang naniningil ng utang.

"Sige, Sandy. Umuwi ka na! Gabi na eh. Baka ano pang mangyari sayo." Sabi niya kay Sandy.
"Uh, ganun ba? O sige, uuwi na ako ah?" Sabi ni Sandy habang kinukuha ang malaki niyang bag.
"Gette, ihatid mo siya sa gate." Sabi ni Rico.
"Ano? Bakit?"
"Gette,"
"`kayyyyyy!"
"Hi-hindi, okay lang ako." Sabi ni Sandy.
"O narinig mo yun? Ba't di na lang kaya ikaw ang maghatid?"

Napatigil si Sandy at mukhang gusto niya ata ang idea ko. Nakita ko ring mukhang nanlilisik na naman ang mga mata ni Rico at para ko siyang inuutusan ng isang impossibleng bagay.

"OKAY FINE. Ako na!" Nagdabog pa ako bago ko binuksan ang pinto para kay Sandy.

Nakita ko ding pinipigilan ni Rico ang kanyang pagtawa. Naku!!!! Talaga naman oh. Noon gusto niya na dikit siya ng dikit kay Sandy, ngayon naman parang pinagtatabuyan na niya. Ano bang nangyari sa kanya? Nainlove sa akin?

"Hanggang dito lang ako." Sabi ko kay Sandy habang tinitingala ang gate nina Rico.
"Sige, salamat." Sabi ni Sandy. "Uh, Gette. Sorry dahil pumunta pa ako ngayon. Nag-aalala lang naman kasi ako sa kanya eh."
"Ahhhh. Naku Sandy, wala yun. Kung wala ka dito baka mamatay sa gutom yun dahil di rin naman ako marunong magluto. Marunong nga siyang magluto kaya lang mukhang napilayan ata."
"Uh, Salamat ulit."

Ang tagal namang umalis. Sumulyap pa kay Rico sa loob na mukhang busy dahil naglalakad-lakad kung saan-saan.

"Sige, alis na ako."

ANO PA BA KASING HINIHINTAY MO INENG?

NAKUUU. Para namang hindi kaya maglakad kahit hanggang gate kaya nagpapahatid pa. Yung Ricong yun talaga!!! Nang tuluyan ng makaalis si Sandy, agad akong bumalik kay Rico.

*Kumakalam ang sikmura*


Nakita ko si Rico sa kitchen at mukhang may ginagawa. Umupo ako sa upuan at sinandal ang mukha sa mesa.

*malilipasan ata ng gutom*

"Ba't pa kailangan ihatid si Sandy sa gate? Concern ka sa kanya dahil baka may kumagat na lamok kaya ipinahatid mo siya sa akin dahil mas maputi ako at baka mas ma-attract ang mga lamok sa akin?" Tanong ko.
"Ano ka ba! Wala ka bang utang na loob? Dinalhan na nga tayo ng pagkain nung tao tapos..."
"Excuse me! Ikaw lang ang dinalhan ng pagkain! Hindi TAYO."

Nakita kong nagluluto siya ng ulam at naaamoy ko rin sa kinauupuan ko. GOSH, ginugutom na ako.

"Ano bang ginagawa mo diyan?"

ALAM KONG NAGLULUTO SIYA. Pero kailangan kong marinig ang sagot niya.

"Mag-aral ka nga ng culinary!" Sabi niya (hindi ako sinagot).
"Para ano pa?"
"Para pagdating ko sa bahay galing trabaho, may pagkain ng nakahanda."

Muntik na akong mabilaukan sa sarili kong laway. Nakatalikod siya sa akin at nagluluto at ang sarap niyang sabunutan!

"Alam kong spoiled brat ka pero magpakababae ka naman!" Dagdag niya.
"Teka nga, liniligawan mo ba talaga ako?"
"Oo!"
"Mag-ingat ka sa pananalita mo diyan kung ayaw mong mabasted ka!"
"Eto naman oh!"
"Ba't ka ba nagluluto riyan? May ulam naman dito, ulam ni Sandy! Yun nga lang, baka may gayuma!"

Humalakhak siya at nakinig sa akin.

"Ano? Umeepekto na ba?" Tanong ko.
"Hindi na niya ata ako magagayuma, I`m sooo under your spell." Sabi niya habang linagay sa hapagkainan ang linuto niya. "Kumain ka na!"
"Nalipasan na ako ng gutom!"
"Tapos, di ka na kakain?" Nakita kong siya na ang kumuha ng kutsara para sa akin at mukhang susubuan pa ata ako.

"Ako na nga!" Sabi ko.
"Wa`g na, sinisira mo ang porma ko!"
"Ako na sabi! Kakain na ako. Marunong akong sumubo!"

Tinitigan niya ako kaya wala na akong nagawa kundi pumayag na subuan.

"Uh, sorry. Naiwan ko yung lalagyan!" Nabigla ako nang pumasok si Sandy sa kitchen at nanlaki yung mga mata niya nang nakita kami.

"Ah, nakalagay lang malapit sa ref, Sandy. Salamat ulit!" Sabi ni Rico habang pinagpatuloy ang PAGPAPAKAIN SA AKIN.
"Akala ko ba napilayan ka? Ako na nga, baka idemanda mo pa ako dahil lang nyan!" Sabi ko habang nakikita si Sandyng tumitingin sa aming dalawa.
"Ang kulit mo naman, Gette! Ako na sabi eh!"

Nahulog pa ang kinuha ni Sandy.

"O, Ayos ka lan-" Bago ako matapos.
"Okay lang! So-sorry!"

NAGSESELOS SIYA. Si Rico naman, parang walang pakealam. Naiiisip ko tuloy kung ginagamit nga niya ako. Pero, di naman ata dahil kahit wala si Sandy eh sweet naman siya. What do you think?







Nakaalis na si Sandy at pinapainom ako ni Rico ng tubig nang bigla akong pumiglas kaya natapon niya yung baso at nabasag.

"So-sorry." Tutulong sana ako sa paglinis sa basag na baso kaya lang.
"Ako na. Baka masugatan ka ulit!" Sabi niya.

Sorry. Sorry. Nakaupo lang ako sa harap ng mesa at nakatingin sa kanya. Nagdududa parin kasi ako sa kanya. Natatakot na akong masaktan. AYOKO NA. Baka malaman ko lang na pinaselos niya lang pala si Sandy at ginawa pa akong pampaselos. Kung mangyayari yun, baka hindi ko na makayanan. Ta-transfer talaga ako ng school at hindi na ulit ako magpapakita kay Rico o kay Sandy... at sa mga kaibigan ko. Wala na akong mukhang ihaharap sa kanila.

"Nagdududa ka ba?" Tanong niya.

Ack~!

"uh, huh?"

Napaisip siya at ako naman... as if I don't get him.

"Wala... Matulog ka na!"
"O-okay!"

Agad akong umalis sa kitchen dahil ayoko ng awkward moments.

"Sa kwarto ka na lang matulog." Sigaw niya.
"H-Ha?"
"Ako na sa sofa."
"O-okay."

-.- Gosh. Nakakahiya naman `to. Parang ang dami kong dinalang problema sa kanya. Di bale, nanliligaw naman 'daw' kasi siya eh. Pero bakit parang nakakahiya parin?

Humiga ako sa kanyang kama at agad nakatulog... zzzzzzz.






...


Asan na ako? Ahhh, dito nga pala ako kina Rico natulog. Babangon na sana ako pero napansin ko ang kumot na nakapulupot sa buong katawan ko. Hindi ko naaalalang linagyan ko ng kumot ang sarili ko kagabi ah? Siguro si Rico... ???

Bumangon ako at tiningnan si Rico sa sofa. Kaya lang, wala siya. Pumunta ako sa kitchen at nakita kong may nakahandang almusal. 11:00am na pala. WTF? Bakit ganitong oras na akong nagising? Siguro pagod na pagod ako kahapon. Buti na lang at Sabado. May nakita ako note malapit sa pagkaing nakahanda sa mesa.

"Gette, good morning! Di na kita ginising, sorry. Mukha kasing ang sarap ng tulog mo eh. Pinaghanda kita ng pagkain. May lakad ako ngayon eh. Pumunta ka na lang mamaya sa birthday ni Hiro."

Nakita kong may maliit na invitation malapit sa note na binasa ko. Tiningnan ko ang kalendaryo at... "OMG, ngayon pala ang birthday ni Hiro!"

Ba't siya umalis... si Rico. Umupo ako at kinain yung hinanda niya. Hindi niya man lang sinabi kung saan siya pupunta. He is so mean.

*KRIIIIIIIIIIIING**

"Hello?"
"Gette, anong oras ka bang gumising?" SI RICO.
"Uhh. kanina."
"HEHE. Di bale na nga lang. Kumain ka diyan ah? Andito ako kina Hiro. Band practice."

HA? Kasali ka pa pala sa kanila? Kumain ka na ba? Pwede ba akong pumunta diyan? Sinong nandyan? nandyan ba si Sandy? Uuwi ka ba dito? Anong oras?

"Ahhh." Yun lang ang sinabi ko. LOL
"Nakita mo yung invitation?"
"Oo."
"Sa isang upuan diyan, may damit akong binili, sootin mo yan mamaya."

O.O

"Ang panget naman ng binili mo!" Sbai ko. Ack~!
"H-ha? Sorry, hindi mo nagustuhan? Hindi kasi ako marunong pumili eh."

Pink dress with laces...lace... and nothing but lace and ribbons. Okay na rin.

"S-so... B-Bibili ka ng iba o..."

Muntik na akong tumawa ng napakalakasssssssssssss. HAHAHAHAHA. Buti na lang at napigilan ko.

"Susuotin ko na..." HEHE.
"Talaga? Pero..."
"Bakit, ayaw mo?"
"H-hindi! Sige, sootin mo ah?"
"Okay... Bye."

GEEEZ. Ba't parang ang sarap niyang inisin? HAHAHA. Parang may kakaibang ligaya akong nararamdaman kapag iniinis ko siya. LOL. Bully talaga ako. HAHA. Anyway, Habang nagugustuhan ko ang ginagawa ko sa kanya, mas lumalaki ang chansa na mas lalo akong magkagusto sa kanya... natatakot ako... baka... si Sandy parin ang... gusto niya... hanggang ngayon.







Nandito na ako sa place na sinasabi dun sa invitation. Sinoot ko nga yung binigay ni Rico.

"Gette," Nakita ko si Hiro, pormal na pormal ang soot niya.
"Hiro, happy birthday." Sabay bigay ng regalong dali-dali kong pinili kanina.

Bigla niya akong yinakap.

"Thank you for coming! Ang ganda ng soot mo ah?"
"Ha? HEHE, salamat." Si Rico ang may pakana sa soot na `to.


Nagsimula na ang party, nakita ko si Rico pero doon siya nakaupo kasama ang kanilang banda. I saw Aaron! WHEW, Ba't sya andito? Invited? Hmmm, lumapit siya sa akin.

"Gette, Kamusta na?"
"Uh, okay lang."
"Kayo na ba ni Rico?"
"Hindi... pah."

Tumango siya.

"Talagang may pag-asa siya noh?"

Etong taong `to mukhang napag-iiwanan na ng panahon. Nakakabingi yung mga tanong niya.

"Ewan ko."

Maayos naman ang takbo ng party, except sa part na si Aaron ang kasama ko hanggang sa part na sasayaw na ang mga tao. Birthday `to ni Hiro, pero siya ang kumakanta ng mga kanta sa stage. And take note, hindi rock songs ang mga kanta - puro slow. Ibang klase, ayaw ni Hiro ng mga ganito noon eh. Nakaupo parin ako kasama si Aaron at mukhang *ehem* wala akong planong isayaw si Rico dahil andun siya kasama ang guitar niya at mukhang seryoso sa pagtutugtog!

"Gette, sayaw tayo!" Sabi ni Aaron.
"Ano? Hi-hindi ako pwede eh! I mean, ang sakit ng paa ko."
"Hubarin mo na lang yung sapatos mo!"
"Ha? A-ayoko." Napalingon ako sa stage kung nasaan sina Rico at Hiro, kaya lang seryoso sila sa kanilang ginagawa.



*You will always be a part of me,
I`m part of you...~*


"Gette, dance with me!"

Nabigla ako nang nakita ko si Aaron na inaabot ang kamay at lumuluhod sa harapan ko! Pinagtitinginan na kami ng mga tao.

"Halaaa, pumayag ka na miss." Sabi nung isang lalaki.

Narinig ko na ang mga bulong-bulongang na... "Ang swerte naman niya." "Ang gwapo nung lalaki, pero maganda din naman siya kaya tama lang yan!"

Kinuha ko na ang kamay ni Aaron dahil sawang-sawa na ako sa mga usap-usapan tungkol sa akin.

"Pumayag ka rin!"
"Aaron, pwede ba! Wa`g mo naman akong ipahiya!" Sabi ko.

Tumingin ulit ako sa stage at nakita kong nakatingin na si Rico sa akin at mukhang galit na naman. Wait, ganyan naman lagi siyang makatingin eh...

"Aaron, tumigil na tayo!" Sabay kalas sa kamay ko pero hinawakan niya ito at talagang ayaw niyang kalasin ko.

"Aaron, tigil sabi eh."
"Ayoko. Minsan nga lang `to nangyayari. Wala si Rico, wala din si Hiro-"
"Oo nga naman, Aaron!" Napalingon si Aaron sa likod at nakita naming dalawa si Hiro.

"Hiro..." Tumingin ako sa stage at nakita ko si Rico...

Kung andito si Hiro, sino ang kakanta?

Sumulyap ulit ako sa stage...

"I-I`m sorry, it's the birthday boy." Binigay ni Aaron ang kamay ko kay Hiro...

Kung andito si Hiro, ibig sabihin si Rico ang kakanta. Habang binibigay ni Aaron ang kamay ko kay Hiro, nakita ko si Rico sa stage... seryosong seryoso.

"Hiro--"
"Gette it's my NIGHT so dance with me..."

ACK~!
MMMKAY...?

Si Rico... ???

"But, you listen to him!" Sabay turo kay Rico.








"Listen to him?"

Ngumiti si Hiro sa akin habang isinasayaw niya ako. Kami na lang dalawa ang sumasayaw sa dancefloor at mukhang special part `to sa birthday niya. Pero ewan ko ba kung bakit parang sinasadya niyang nakaharap ako sa stage kaya kahit anong gawin ko sa pagsasayaw namin, talagang ganito lang ang itsura.

Dumilim ang paligid at tumigil din sa pag-uusap ang mga tao. Narinig ko ang gitarang tumutugtog ng isang pamilyar na kanta... na mukhang binabalewala ko lang noon.

"Whenever I'm weary from the battles that rage in my head
You make sense of madness when my sanity hangs by a thread
I lose my way but still you seam to understand..."

Narinig ko ang boses ni Rico. Eto na yata ang pinaka malamig na boses niyang narinig ko. NAKU, ano ba yan... nakaka...ano naman `to.

Nakatitig lang siya sa akin habang kinakanta yun.

"Hiro, uhm... ano `to?"

Ngumiti lang siya...

"Gette, aalis nga pala ako."
"Huh? Saan ka pupunta?"
"States... kaya I`ll do everything para mapasagot ka niya para naman hindi ako magsisi."
"Huh? Wait, wait..." Napatawa ako. "Are you threatening me?"
"Mmmm, I don't know." :)

Tumahimik siya nang nakita niyang tumingin ulit ako kay Rico.

"Now I can rest my worries and always be sure
That I won't be alone anymore
If I'd only known you were there all the time
All this time..."


OMG, I don't want to think that the lyrics were meant for me...pero... ba`t parang yun ang iniisip ko. Parang gusto kong maiyak. Ito ang unang pagkakataong na move ako sa isang kanta. At siguro ganito ang feeling ko ngayon dahil si Rico ang kumakanta... and of course I like the thought na ako ang kinakantahan niya.

"What song is that?"
"That song is for you... from him." Ngumiti ulit si Hiro.

"Uh... huh? I mean, title?"

Parang gusto kong magtatalon sa sinabi ni Hiro.

"Now and forever."

"...Until the day the ocean doesn't touch the sand
Now and forever
I will be your man..."

TUMULO ANG LINTIK KONG LUHA :'( . At hindi ko alam kung bakit. Maybe I was too moved.

Kinalas ko ang kamay ko sa kay Hiro para punasan ang mga luha ko. And this time, hindi na ako nag care sa mga usap-usapan ng mga tao sa paligid. Pakiramdam ko mag mga batong nakalagay sa tenga ko kaya hindi ko sila naririnig.

"H-Hiro. CR muna ako!" Sabi ko.
"Wa-wait! HAHA Don't tell me you are running away? No you can't! You can't run away from me. We are dancing..."

Hindi naman yunnn eh. Naiyak ako, baka maisahan ako ni Rico! Baka si Sandy parin ang gusto niya!

"...you can't run away from him either!"

"I'll try to show you each and every way I can
Now and forever I will be you man."

"C`mon Gette, don't be too blind! He loves you... too."
"Huh? Eh,"
"Natatawa nga ako eh dahil wala talaga siyang clue kung gusto mo ba siya o ano... napaka insensitive! O baka naman inaaway mo siya? HAHA, minsan nga gusto ko na siyang sapakin eh dahil mukhang nadedepress dahil napaka 'clueless' mo raw at di ka raw niya mabasa. Napaisip tuloy ako kung anong klaseng treatment ba ang binibigay mo sa kanya! And take note, sinabi niya pang habang mas inaaway at sinasaktan mo siya, mas lalo ka niyang minamahal. GOD, he's very corny! Nerd talaga. Hindi niya alam kung gano siya ka swerte,"
"Ah. Talaga?"

TALAGA? BAKA... Kelan pa kayo naging close? LOL

"Yeah! He loves you sooo much! Ngayon nga baka mas gusto niyang siya ang sumasayaw sayo dito sa kantang dinidedicate niya sayo, kaya lang syempre di ako pumayag! Ano siya? Sineswerte, birthday ko ata no!"
"Hiro naman, wa`g ka ngang magbiro ng ganyan!"
"I`m not kidding! Haaay, he is sooo lucky! Tsk. And he doesn't know that! Sinabi niya pang gagawin niya ang lahat matanggal lang yang pagseselos mo kay Sandy! Bahala na raw kung clueless siya kung gusto mo ba siya o ano."

Nakita kong puno na ang dancefloor noong natapos ang song at pinaupo na rin ako ni Hiro. Nagulat nga ako dahil ni hindi man lang ako linapitan ni Rico! Nag CR ako at...

"Getttttte!!!! SORRY!" Nakita ko si Sam at Anya.
"Andito pala kayo?"

Of course! Pero hindi ko kasi sila nakita eh.

"Sorry, bilin kasi ni Hiro na wa`g daw kaming magpakita sayo until matapos yung sayaw niyo!" Sabi ni Anya.
"Huh? Ba`t naman?"
"Baka daw kasi magpupupunta ka kung saan saan kapag kasama kami!"

Nagtawanan kaming tatlo sa CR at may mga babae pang nakikiusisa kaya paglabas noong iba, sinarado ni Sam para kaming tatlo lang ang nasa loob.

"Nakita mo si Rico? Narinig mo ang kinanta niya? Para sayo yun!!! UYYYY."
"Ano baaah~! Kung para sa akin nga yun, ba't di man lang niya ako linapitan pagkatapos nun? Di nga siya nag text eh."


*TITITTTTTTTTT....
ONE MESSAGE...*

"May nag text!"
"O, kita mo na!" Agad nakiusisa si Sam at Anya sa nag text...

RICO:

Gette, hintayin mo ako mamaya,
sabay na tayong umuwi. Tinext ko na ang parents mo.


"YUN LANG?" Sabi ni Anya at Sam.
"Haaaay! Sabi ko naman s inyo eh. Yun lang yun... at hanggang doon na lang yun!" I said holding my frustration.

At mukhang nadisappoint din si Sam at Anya sa text ni Rico.








Lumabas na ako sa party venue kung saan dinaos ang party ni Hiro. Pagkatapos nang pag-uusap namin nina Sam at Anya kanina, hindi ko na sila nakita. At ngayon, ubos na ang mga tao. My God, asan na ba si Rico? Kulang na lang tumulong ako sa pagliligpit ng gamit dito. Kaya andito ako sa labas, sa gilid ng fountain. My gosh, tatawagan ko ba si Rico o uuwi na ako? Pabalik-balik ang pagtingin ko sa cellphone ko hanggang sa nakita ko si Hiro, papalabas na siya at mukhang uuwi na.

"Gette, hindi ka pa uuwi?"
"Huh? Nakita mo ba si Rico?"
"Uh... Oo, nandun pa siya sa loob ng backstage, nag-aayos. Sige Gette, mauna na ako!"
"Huh? Sasabay na lang..."
"Wa`g na! Pinapahintay ka niya diba?"

Tumango ako at tuluyan na siyang umalis.

"Sh1t, yung tanginang yun, isang oras na akong naghihintay dito ah?"

Umupo ako sa gilid ng fountain... "Five minutes na lang talaga, aalis na ako. Mag lalakad ako kung kailangan!"

"Gette!"

Lumingon ako at readyng ready na akong bugahan siya ng apoy. Kaya lang, mas una kong nakita ang rose na hawak niya sa kamay at pagkatapos ay nakita ko namana ng ngiti niya.

"Huh? Gette ka ryan, umuwi na tayo! Gabi na!"

Binigay niya sa akin ang rose.

"Hoy Rico, kung ano man yung iniisip mong porma diyan, mabuti pa tigil-tigilan mo na yan dahil nakakahiya na!"
"Ba't ka mahihiya eh tayo lang naman dalawa rito?"

Yung full moon lang ang ilaw namin dito bukod sa ilaw na nanggagaling sa fountain at mukhang sarado na ang party venue. Baka nga paalisin pa kami dito kung hindi pa kami magmamadali eh. Naka white suit siya at panay ang ngiti niya.

"Kahit na, yung mga empleyado rito!"

Hahawakan ko na sana ang kamay niya... ewan ko rin kung anong iniisip ko, basta gusto ko nang umuwi kaya hihilahin ko sana.

"S-Sorry,"
Kinuha niya ang kamay ko at linagay sa shoulders niya.
"Rico... buwisit ka talaga! Umuwi na nga tayo!"

Hindi siya nagsalita, ngiti lang nang ngiti ang mokong.

"Hoy! Wa`g kang ngumiti diyan! Hindi mo ba ako naririnig? Tsaka ang pangit-"

*KISSSSS*

He planted a kiss. I was so shocked.

"Alam mo ba, may nalaman ako."

At may gana pa siyang magsalita pagkatapos niya akong hinalikan ng pabiglabigla. Kulang na lang nga manigas ako dito at ang lakas-lakas na ng kabog ng dibdib ko.

"Hindi mo ba itatanong kung ano?"

BWISIT!

"Nalaman ko na ang isa sa mga bagay na nakakapag pahinahon sayo, ay ang halik ko."

Tinitigan niya ulit ako. And now, I can't look at him again. Bakit palaging ganito? OH GOSH! At kahit laging ganito, hindi ako nagsasawa. Feeling ko worth it lahat ng sakit na naramdaman ko noon. At dahil sa mga sinabi niya, gusto kong magsalita ng napakaraming words. Kaya lang I can`t think about anything but the moment. But if I talk about the moment, baka mamatay ako sa nerbyos kapag i-interrogate niya ako.

"Nalaman ko ring kapag hindi ka tumitingin sa mga mata ko, may tinatago ka!"
"Oo, may tinatago nga ako." Nahuli niya ang mga mata ko. At sinadya kong magpahuli.

"Coz Rico, you know what? I don't want to ruin your show but I really hate dancing without any song or music!" Sabi ko ng walang regrets at walang pagdadalawang isip.

"Well," Ngumiti siya at akala ko magpapalabas siya ng stage o banda para magkamusic naman, pero my expectations failed me. Pero bakit ayaw ko paring tumigil sa pagsasayaw? Feeling ko marami pa siyang gustong sabihin at mukhang alam niyang marami akong tanong.

"Nga pala, since we are dancing here... and alone... may itatanong ako."

Ngumiti siya.

Ehem, is that smile for me? and me only? Hindi pala... iba pala ang tanong ko.

"Naisayaw mo na ba si Sandy ng walang music?"
"Mmmm, hindi pa." Ngumiti siya.

VULLLSHYET. Eh ang dayadaya naman oh! Ba`t ako, ang cheap cheap nito! Tapos si Sandy... grrrr...

"Ahhhh, ganun ba?" I rolled my eyes.

He put his forehead on mine. KAYAAAAAAAAA... Wala akong takas sa mga mata niya.

"Pero hindi ko pa siya naisayaw ng ganito ka lapit. At hindi ko na siya isasayaw kahit malayo kami."

EHEM, I really really really really want to close my eyes right now. Baka kasi mabasa niya ang mga iniisip ko.

"May nalaman ulit ako,"
"Huh?"

Alam niyo ba kung bakit di ako makapalag ngayon kahit na pwede ko naman talaga siyang masapak o pumiglas o lumayas? Dahil konteng galaw ko lang baka mahalikan ko siya at mahimatay ko. Tsaka, damn it, feel na feel ko ang moment!

"Kapag ganito ka kalapit, wala ka ng takas sa akin!"
"Ahhh."

HULING HULI NIYA AKO.

"Pag may tinatago ka, hindi ka tumitingin sa akin. And since nahuli kita, wala ka ng pwedeng itago."

Silence.



*WHENEVER I`M WEARY... from the battles that rage
in my head...*

Pareho kaming napatingin sa itaas kung saan nanggagaling ang boses na napakalamig. We both saw Hiro standing at the balcony of the party venue. Nakadungaw siya sa amin at ngumiti ngiti pa.

"Anong ginagawa niya dyan?"
"I don`t know."

"Rico... I changed my mind. hehe, sorry, mejo late!" Sabi ni Hiro.

Nagngitian ang dalawa, tiningnan ako ni Rico.

"Don`t get distracted. This is our dance."

*I lose my way but still you seam to understand...
Now and forever...
I will be your man...*

"Yung kinanta ko kanina, para sayo yun!"
"Ahh,"
"But Gette,"
"Huh?"

Hindi ako huminga ng mga ten seconds...

"I`m sorry, I really don't know what to do!"

HUH? Ano? Bakit? Anong ibig niyang sabihin.

"Bata pa tayong dalawa... pero hindi ko alam kung panu makuha ang trust mo."
"huh?"
"Kung papaano kita i-convince na hindi ko na mahal si Sandy..."

Silence. Anong big niyang sabihin? Nag-aapologize siya? Is he giving up?

"Kahit ako kasi, hindi ko alam kung paano nangyari yun. After you revealed to me those things about Sandy and Hiro, I don`t know what to do. Nagalit ako kay Sandy, nagalit ako kay Hiro, nagalit ako... pati sayo. I planned to study somewhere far. Ayaw ko ng magpakita, I feel like I was decieved."

*I'll try to show you each and every way I can...*

Ako naman, I felt rejected that time! LOL

"After three days na nagbakasyon ako, I MISSED YOU..."

Nanlaki ang mata ko.

"I was surprised. Hindi ko maintindihan kung bakit ikaw ang na miss ko, instead of Sandy."

HAAA? EHEM.

"Napatawad ko agad si Sandy and Hiro too... Walang kasalanan si Sandy kung mahal niya si Hiro, at walang kasalanan si Hiro kung mahal siya ni Sandy... Pero, I can't forgive you!"

ABAAAAAAA~! Nagalit pa siya sa akin? Kung alam niya lang kung paano ako naghirap at mga sakit na dinaanan ko!

"I don't know but I just can't forgive you. Araw-araw kitang iniisip, at nagagalit talaga ako sayo. I don`t know why."
"Ba't ako? Wala naman akong masamang ginagawa eh."

He kissed me again. SHYEEEET. Parang gusto na niyang ulit-ulitin ang ginagawa niya ah?

The song finished pero kinanta ulit ni Hiro. Binalik-balik ata. Kaya napatingin ako sa balcony, at nakita ko ang ibang taga Hero. Kumaway pa nga si Jishi sa akin.

Nininerbyos ako. Hindi na lang ako magsasalita.

"Hanggang sa nalaman ko na lang na nagkabalikan kayo ni Hiro."

O.O

"Galit na galit na talaga ako sayo. I named you on my mind. Tinawag kitang b1tch, flirt, malandi at kung anu-ano pa."

Lumapit pa siya ng konte sa akin.

"I want to hug you, but I also want to look at you in the eyes."

:'(

"Look at me in the eyes or else I`ll run away from you." Sabi ko and I know he was a bit shocked and maybe, disappointed? "You can hug me when you`re done." His face lightened up.

He smiled again...

*Now I can rest my worries and always be sure...
That I won't be alone anymore...*

"Sorry... kasi tinawag kitang ganun! I just want you to feel how angry I was that time."

*If I'd only known you were there all the time...*

"Hindi ko talaga alam kung bakit nagagalit ako sayo... hanggang sa narealize kong nagseselos ako... and I am thinking about you the whole time... I can't forgive myself for falling in love with someone I hate. But I can't forgive my self if I`ll let you go."


Then we both noticed that it rained... ROSES! Oo, may mga petals na nahuhulog galing sa balcony, may mga buong roses din... Kaya tumingala ako at nakita ko si Sam at Anya - sila ang nagpaulan ng roses.

I WAS SO TOUCHED THAT I CRIED.

"Then why are you sorry?" Tanong ko... I`m referring to this statement ---> 'I`m sorry, I really don't know what to do!'
"Sorry kasi hindi ko alam kung paano ko maiaalis sayo ang pagdududa na pinapaselos kita kay Sandy!" He wiped my tears.

ALAM MO RICO... I`m so convinced now! Kaya wa`g ka ng magdrama okay!

"Alam kong bata pa tayo... pero... I can take care of you... I promise."

I wiped my tears. Pagdilat ng mga mata ko, nakita ko yung box na... ALAM KO NA~! O M G. OMG.

"Kaya... kung ayaw mong maniwala sa akin. PAKASALAN MO NA LANG AKO!"

Tumili si Anya at Sam. Kaya I can`t help but smile. I wish that the NIGHT would never end. Feeling ko isang buwan akong hindi makakatulog. Parang gusto kong balik-balikan ang moment na `to. OMG. Nagiging hysterical na ako dito. Hindi ko na alam... Feeling ko ang daya-daya ko na dahil... este... hindi ako madaya noooo~! Dapat lang yun sa kanya dahil sinaktan niya ako... noon.. Pero, makakatanggi pa ba talaga ako ngayon? HINDI NA DIBA?

*Until the day the ocean doesn't touch the sand...
Now and forever...
I will be your man...*

Sinoot niya sa akin ang singsing. HINDI AKO MAKAKATANGGI BECAUSE I LOVE HIM TOO~!

"Langya ka! Ang bata bata pa natin, gusto mo ng magpakasal!?"

He smiled. Kinuha ko ang isang singsing at ihahagis ko na sana... hahahaha... Tinitigan niya ang kamay kong nasa ere at inaantay sa gagawin ko.

"Sa tingin mo, anong gagawin ko?"

He was clueless. Pero pakiramdam ko, ready siya kung ano man ang gagawin ko... except for...


I KISSED HIM. I wrapped my arms on his neck. HE KISSED ME BACK.

"Walang hiya ka... ang bata-bata pa natin noh! Engagement siguro pwede pa!"

He stared at me...

"Pero mamamatay ako kung hindi ikaw ang pakakasalan ko!"

HE SMILED AND I KNOW HE IS HAPPY. I AM HAPPY TOOOOOOOOOOOOO~! VERY HAPPY~! He hugged me...


"This nerd will shut you up, Bridgette Reah Francisco!"
"YEAH RIGHT!"

Labels: How to produce a prince

Nakatunganga siya sa harapan ko at pinaglalaruan ang mga bulaklak na binigay niya sa akin. Andito na kami sa bahay at kami lang dalawa. HEP! Hindi ko siya pinagnanasaan ha? Hinihintay ko lang na umalis siya kaya nakaupo parin ako dito sa living room at di pa nagbibihis. Ganoon din siya.

"Rico?"
"Hmmm?" Tumingin siya sa akin kaya binawi ko ang tingin ko.

"Di ka pa ba uuwi? Alas dose na ah?" Sabi ko.

Tumayo siya habang kinukuha yung coat at mukhang aalis na. AWW. Aalis na talaga siya? Hehe, pasensya na, hindi ko mapigilan ang bunganga ko. Palapit na siya ng palapit sa pintuan. Ang lokong `to, di man lang nagsalita!

"O, san ka pupunta?" Tanong ko.
"Akala ko ba pinapalayas mo na ako?" Tinitigan na naman niya ako.

Nagdududa na talaga ako na may multiple personality disorder siya. Weather-weather ang mood at asta niya. Minsan makulit, minsan sweet, minsan seryoso, minsan bad. grrr.

"Pinalayas ba kita? Ang sabi ko lang naman eh umuwi ka na dahil malalim na ang gabi! May pasok pa bukas!" Sabi ko pero di na naman ako makatingin sa mga mata niya.

Bumalik siya sa sofa at umupo. Ano na naman ba ang problema niya?

"Dito na muna ako ngayong gabi." Sabi niya.
"HAAAAAA~!?" Nanlaki ang mga mata ko.
"Nakikita ko kasi sa mga mata mo eh," he smiled.

Ano? Di nga ako makatingin sa mga mata niya eh. Kaya sinubukan kong tingnan ulit siya. Nakita kong nakapangalumbaba siya, nakangiti habang tinitingnan ako.

"Nakikita ko sa mga mata mo na ayaw mong iwan kita!"
"Ha~! *coughs*" Aray, I was choked with my own saliva! "Ang kapal mo din, noh?"

"Pasalamat ka nga at sasamahan kita ngayong gabi!"
"SALAMAT HAAA?" I rolled my eyes.
"You're welcome! Wala naman kasing pasok ang whole medical department bukas kaya yun. Tsaka, pinagkatiwala ka ng mama at papa mo sakin eh." Sabi niya.

Napakamot ako sa ulo.

"Kung ganun, dito ka lang sa sofa matulog! Sa kwarto na ako! Wala ka naman palang pasok eh, meron akong pasok at marami akong gagawin bukas!" Sabi ko habang tumatayo.

Hindi naman siya umimik. Nakasandal ang buong katawan niya sa sofa at mukhang pagod na pagod na siya. Pumasok na ako sa kwarto, naligo, nagbihis...

"1:15am." Binigkas ko ang oras sa digital clock katabi ng kama ko. "Argh, di ako makatulog!"

Kamusta naman kaya si Rico dun? Wala namang lamok sa bahay namin kaya siguro okay lang yun dun. Wala ba talagang lamok dito o sa mga kwarto lang ang walang lamok? Bumangon ako para...uminom ng tubig... hehe... Dinalhan ko na rin siya ng kumot para kung sakali...

Ganoon parin ang posisyon niya nung iniwan ko siya kanina. Nakasandal ang buong katawan sa sofa at mukhang... tulog na siya.

"Haaay naku. Parang bata." Bulong ko habang lalagyan na sana siya ng kumot.

Bigla niyang kinuha ang kamay ko at napasinghap ako nung mas lalo akong lumapit sa mukha niya.

"Hoy Rico! Gising ka no?" Sabi ko.

Naku, ang lapit lapit ko sa mukha niya at kung hindi ito iimik ngayon baka hahalikan ko nalang siya ng palihim. LOL.

"Panu mo nalaman?" He smiled but his eyes were still closed.
"Walang hiya~!"

Napaupo ako sa tabi niya dahil hindi na ako makawala sa pagkakahawak niya sa kamay ko.

"Gette, dito ka lang!" Sabi niya at isinandal niya ang kanyang ulo sa leeg ko.
"Uhhh, ibibigay ko lang naman sana `tong kumot eh."

Nakapikit parin ang mga mata niya at sa tingin ko, he is half awake and half asleep. Naiisip ko tuloy na kawawa naman siya.

"Hayaan mo, sasagutin mo rin ako!" Bulong niya.
"HA~!"

Ricoooooooooooo! Naaawa pa naman ako sayo! Napaka arrogante naman niya. GRRR.

"Gette, kung hindi mo ako gusto, gagawin ko ang lahat! Sa ayaw't sa gusto mo, magugustuhan mo ako!"

ABA~! So, talagang naniniwala siya na wala akong gusto sa kanya? Dapat ba akong maniwala sa mga sinasabi niya? Na gusto niya ako, na mahal niya ako? Nakakatakot kasi eh. Paano na si Sandy? I mean, possible bang magkagusto siya sa akin kahit na alam na alam naman nating lahat na si Sandy ang gusto niya? Nakakaduda naman kasi. At tsaka nakakatakot kung maniniwala ako sa kanya. Paano na lang kung si Sandy parin pala ang gusto niya? Paano na lang kung kapag kami na bgla niya na lang aminin sa akin na si Sandy parin ang sigaw ng kanyang puso? At isa pa, kung magtatanong naman ako sa kanya kung bakit niya ako gusto o bakit ayaw niya na kay Sandy, baka isipin nito na may gusto ako sa kanya.

Mabuti na yang iniisip niya na wala akong gusto sa kanya para naman mahirapan siya! At di lang yun, papahirapan ko talaga siya! Humanda siya! Mahal niya pala ako huh? Makikita niya! Sinaktan niya ako ng lubos kaya pahihirapan ko din siya ng lubos!

"Gette, gising na. 9 am ang pasok mo ngayon hindi ba?" Nakita ko ang mukha ni Rico.

Yinakap ko siya.

"Gette, ano ba?"
"Dito ka muna!"

Kaya tinabihan niya ako, habang natutulog sa sofa.

ANOOOOO~!? Binigyan ko ng second look ang mukha ni Rico at nakita kong nakangiti siya habang nakatingin sa akin.

OMG~! I thought it was a dream!

"AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH~!"






Nakatunganga ako sa harap ng mesa habang pinapanood siyang naghahanda ng breakfast ko. Nakangiti siya habang ginagawa ang kanyang trabaho. Hindi ko pa na bo-blow dry ang buhok ko dahil na s-stress na ako sa mga pangyayari.

"Kain ka na!" Sabi niya habang ipinapakita sakin ang I'm-a-nerd-before-smile niya.

Nararamdaman ko ring sa likod ng I'm-a-nerd-before-smile niya ay ang you-are-dreaming-about-me-thoughts ang loko. Tinitigan ko lang ang pagkain.

"Sigurado ka bang wala yang lason?" Biro ko.
"Wala naman." Ngumiti ulit siya.
"Eh... Gayuma?" Sabi ko habang sinusubo ang pagkaing inihanda niya.
Mas lalo pa siyang ngumiti at mas fierce na ang mga mata niya ngayon, "Di na kailangan!"

Muntik na akong mabulunan. Binigyan niya naman ako agad ng tubig. AWW, maalaga talaga siya noh? Perfect doctor! Kaso, kailangan niya ng mag-aalaga sa kanya eh. Lahat na lang ata gusto niyang alagaan, pero wala namang nag-aalaga sa kanya! Hayaan mo... HEEEEEEP! Hindi! Hindi ko siya sasagutin! Itataga natin sa diamond diba? But just in case na mag change ang mind ng mga ka-deal ko, hehehe, wa'g kayong mag-alala, pahihirapan ko naman siya eh.

"Masarap ba?"
"Uh, nalasahan ko ang gayuma eh!" Biro ko ulit.
"Huh? Baka gusto mo lang aminin sa akin na may gusto ka na?"

Ack!

"Naaah! Hindi naman ako tatablan ng gayuma, may agimat ako laban diyan! I'm a playgirl, remember?" Ngumiti ako at nakita kong hindi siya masaya sa sinabi ko.

HEHEHE. Myyy, I'm such a devil! Kaya tahimik lang siya habang nakatingin sa akin na kumakain. Ano ka ngayon Rico? HAHAHAHA~! Hindi ako maaawa sayo! Este, hindi ako magpapahalatang naaawa ako sayo!

Pumasok na ako sa kotse niya, uhhhh, mukhang sineryoso niya talaga yung sinabi ko kanina ah? Anyway, parusa niya na yun! BUTI NGA SA KANYA! Nang maranasan niya namang sinasaktan siya no! LOL. Nasaktan na nga pala siya! Pero... aaaah basta. Ihahatid niya ako ngayon sa school! Yipeeeee.

"Uhhh, Rico, uuwi ka na pagkatapos mo akong ihatid sa school?" Tanong ko habang tinatanaw siyang nagda-drive at nakatingin sa kalsada.
"Siguro."
"Aaaah."

Sumulyap siya sa akin nung tumingin ako sa labas ng bintana kaya sumulyap din ako sa kanya nagbabakasakaling maabutan ko ang mga mata niya.

"Bakit? Gusto mo hintayin kita?"

Buti na lang may seatbelt ako, kundi baka tumilapon na ako sa tanong niya.

"Duh! Hindi ako bata! Hindi ko kailangan ng sundo!" Sabi ko.

Ano bang gusto niyang isagot ko? Na gusto kong hintayin niya ako? Like who the hell would answer those words. Ilang sandali ang nakalipas, nakarating na kami sa school. Maraming tao ang dumadaan at tumatambay malapit sa parking lot na napili niya kaya nagdadalawang isip akong lumabas dahil alam ko na ang iba sa kanila ay dumalo kahapon.

Nakikiramdam pa ako sa paligid at kumukuha ng magandang tyempo sa paglabas sa sasakyan ni Rico. Siguro, dito siya nagpapark madalas. Habang nagmumuni-muni ako dito tungkol sa mga strategy sa paglabas ko sa kotse niya eh natulala na lang ako nung nakita ko na siyang umikot at binuksan ang pintuan at nag-aabang sa paglabas ko sa kotse. Parang gusto kong mag alburoto at sumabog dahil sa mga ginagawa niya.

"S-Salamat, p-pero sana di mo na lang ginawa!" Sabi ko.

Ano ba yan, feeling ko tuloy tinatanggihan ko ang isang bilyon! BAHALA SIYA! Nakita ko na ang mga mapanlait na mga mata at mga bunganga na ready na sa tsismisan tungkol sa akin! And I'm pretty sure that it's about me. Ako lang naman ang villain dito eh! Si Rico, mabait, gwapo, matalino and etc. Ako, MALANDI... and blahblahblah.

"Rico, salamat at pasensya ka na! Baka madamay ka lang sa mga usap-usapan tungkol sa akin eh! MY IMAGE IS NOT LIKE YOURS." Sabi ko habang naglalakad patungo sa building namin.

Kahit na alam kong pinag-uusapan na ako ng lahat ng tao dito ngayon, okay lang basta sana wala silang masabi kay Rico. Okay lang kung sabihin nilang nilalandi ko si Rico basta wa'g lang nilang pagsalitaan ng masama si Rico. Of course, they won't kasi wala naman yun sa imahe niya eh. Well anyway, mas bato pa ako sa bato kaya...

"At ang kapal din pala ng mukha mo no?" Sumalubong sa akin ang namumulang pisngi ni Sandy at mukhang galit na galit siya.

OH NO! Tatlong minuto na lang, klase ko na! This is not good.

"Ginawa ka lang date sa party, inanyayahan mo na sa bahay niyo!"

ABAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH! Mukhang alam ko kung saan patungo ang usapang ito ah?

"HA~! Oh, so you are jealous?" Nakikita kong nagpapakita na ang mga luha sa gilid ng mga mata niya.
"No I'm not! Sinasabi ko lang na bukod dun, may dalawang lalaki pang nag-aaway dahil sa iyo! Napaka war freak mo! Lahat na lang ginugulo mo!" Nakita ko si Aaron na papunta din sa building namin at may bandage sa mukha.

Don't tell me! It's Hiro and Aaron? Pero, di naman yun dahil sa akin ah!?

"Sure ka? O baka naman gumagawa ka ng istorya."
"Walang duda! Ikaw ang dahilan dahil silang dalawa ay may gusto sayo at nalilink sayo! Don't pretend b1tch!"
"You know what, youre just jealous! Kung gusto mo palang i-date si Rico at i-uwi siya sa inyo, ba't di mo tinanggap yung offer ko? At sana naman Sandy, i confirm mo muna kung bakit nag-away yung dalawa! Kasi, yung mga sinasabi mo sa akin ay NAKAKATABA NG PUSO!"

And now she's crying. OMG, what a cry baby! No, really I need to hurry. Ma late na naman ako, then I`ll steal the spot light and then yada-yadaaaaa. Ganun ganun na lang lagi ang nangyayari sa akin atr sinisisi pa ako ng mga taong `to kahit sila naman ang may kasalanan kung bakit ganito ang galit nila sa akin. GEEEZ. Aalis na sana ako pero may pahabol pa siya.

"Gette, akala mo siguro ako lang no!? Marami pa sila na sawang-sawa na sa paglalandi mo sa lahat ng lalaki dito sa school! Pero alam mo kung ano ang kaibahan ko sa kanila? Ako: mahal ni Rico, sila: mahal si Rico."

Suminghap lang ako at nagpatuloy sa paglalakad. Salamat haaaa? Sa paalala. Kung ganun, dapat pala maging maingat, baka may mga bitag na sa dinadaanan ko.






"ANOOOO?! Hindi nga?" Sabi ni Sam habang nakaupo sa harapan ko dito sa loob ng cafeteria.

ISinabi ko sa kanila ang lahat ng nangyari sa party.

"Kaya naman pala andami kong naririnig na pangalan mo kanina pa." Sabi ni Anya.
"Tapos? Ano, Gette? Anong gagawin mo?" Nakapangalumbaba si Sam habang pinoproblema ang mga nangyayari sa buhay ko.
"Naku ewan ko. Bahala siya!" Sagot ko.
"Anong bahala siya? Kailangan mong mag decide no! Di naman pwedeng habambuhay ka na lang niyang liniligawan!"
"Ay ewan ko talaga! Eh hindi ko pa naman confirmed na may gusto nga talaga yung nerd na yun sa akin!"
"So, kung ma confirm mo na?"

Tinitigan ko siya.

"EEEWAN ko." Sabi ko.

Napabuntong hininga si Anya at Sam.

"OMG, I don't like this." Sabi ni Anya. "I mean, panu na lang kung si Sandy pala talaga ang gusto niya? Come on, alam nating tatlo kung ano yung mga nagawa niya for Sandy noon."
"Yun nga rin ang inaalala ko eh." Sabi ko.
"HA~! So, mananalo na talaga ako sa pustuhan kung nagpustahan tayo!" Sabi ni Sam.

Umiling ako. Habang nakikita ang isang grupo ng babaeng (na mukhang nakita ko na at nasaktan na ako nito noon) papalapit sa amin.

"OMG, Andyan na naman. Namaga yung braso ko noong last encounter ko sa kanila ano naman ngayon?"

"Bridgette... Reah... Francisco..." Simula nung isa. "Lahat na lang talaga ginagawa mong guinea pig!"
"Hmmm?"
"Sinasali mo lahat ng lalaki sa experiment mo! Kung gusto mong maghanap ng sayo, lumipat ka sa all-boy's school!" Sabi niya.

Alam nyo ba na sawangsawa na talaga akong makinig at makipagtalakan sa mga ganitong klaseng tao!? Kaya kinuha ko na ang bag ko at nagmadaling umalis. At hinawakan na naman niya ang braso ko. Kaya unti-unti kong tinanggal ang mga daliri niyang mahigpit na nakakapit sa mga braso ko.

"Miss. Kung sino ka man, pasensya na, I don't talk to strangers." Sabi ko habang kumawala sa kanila.

Nakita ko si Anya at Sam na mukhang konting kalabit na lang eh matatawa na.

"Tigilan niyo na nga yan! Hindi naman kasalanan ni Gette kung magkagusto nga si Rico sa kanya!" Sabi ni Aaron.

WAW. Sa isang iglap, naging prince charming siya. He is still cute kahit may bandage sa mukha niya. Bago ko pa marinig ang ibang pwedeng sabihin nung mga babae, umalis na ako kasama sina Anya at Sam.

"Balita ko gumanti daw si Hiro sa kanya!" Sabi ni Anya.
"Oo. Pagkatapos daw ata nung party. Nagkaalitan sila nung high school diba? Kaya naman pala may bandage ang mukha niya!"

Umupo kami sa bench malapit sa soccer field.

"Tsss. Kawawa naman si Aaron! Si Hiro pa ang kinalaban." Sabi ni Anya habang nakatingin sa wrist watch niya.

Ilang sandali ang nakalipas, umalis na si Anya at Sam dahil may pasok sila. Dumating naman si Aaron at sinamahan ako.

"Si Hiro ang may gawa niyan?" Tanong ko without looking at his face.
"Yeah.... Uh, Gette, liniligawan ka ba ni Rico?"
"Huh? E-Ewan ko. Bakit?"
"Alam mo naman diba? Si Sandy yung gusto niya."

Umihip ang malakas na hangin.

"Ewan ko."
"Alam kong liniligawan ka niya. At alam ko ring gusto mo siya... pero... hindi ba si Sandy talaga ang gusto niya?"
"Ba't di si Sandy ang linigawan niya?"
"Hindi ko alam."
"Kung gusto niya si Sandy, edi ligawan niya! Wala naman akong pakealam sa kanila!" Sabi ko.
"Nagkikita parin sila hanggang ngayon!"

Tahimik lang ako habang nakikinig sa kay Aaron.

"Nakita ko sila kanina pagkatapos ng klase natin, magkasama. Walang pasok sina Rico ngayon diba? Pero pinuntahan niya si Sandy."

HAHAHAHAHA~! Wala ngang pasok si Rico ngayon, at hinatid niya ako dito kaya siya nandito kanina. Pero ba't di pa siya umuwi? May usapan ba sila ni Sandy?

"Ahhh. Ganun ba? Ewan ko."

OMG, Ewan ko kung ilang beses ko ng nasabi ang 'ewan ko' ngayon. Kasi naman eh, wala akong masabi. HUHU~! Sumisikip ang dibdib ko habang naiisip kong magkasama si Rico at Sandy. Kasi alam ko naman na kung totoo ang sinasabi ni Aaron, wala na talaga akong laban. I`m hopeless. Kaya, pinilit kong pumunta sa parking space kung saan pinark ni Rico ang sasakyan niya kanina. And guess what - andun parin!

HINDI PA SIYA NAKAALIS. AT SINO NAMAN ANG KASAMA NIYA NGAYON? Could it be?









*TING----TING----TINGTONG*

Umalis na ang prof ko sa pinaka huling klase ko ngayong araw na `to. Ewan ko pero simula nung nakita kong andun parin yung sasakyan ni Rico at narinig ko ang mga sinabi ni Aaron, parang nanlamig na ang araw ko.

"Gette! Uuwi ka na?" Tanong ni Hiro.
"Uh, hindi pa. Hihintayin ko pa sina Sam at Anya." Sabi ko ng walang kabuhay-buhay.

Habang liniligpit ko ang mga gamit ko, nakita kong nakatingin lang sa malayo si Aaron. Siguro, natatakot parin yun kay Hiro.

"Gette, pupunta ka mamaya sa 1720?" Tanong niya.
"Uhhhm, Siguro. Oo."

Bigla ko kasing nararamdaman na parang di na ako masyadong nakakapunta dun! Tsaka wala namang masama kung pupunta nga ako dun eh, kasi wala namang pasok bukas.


"Kung ganun,sana magkita tayo mamaya. Miss na kasi kita!" Sabi ni Hiro.

Napatingin ako sa mga mata niya at hinaplos niya ang buhok ko.

"Nga pala, saan ka ngayon, wala kang pasok diba?" Kinindatan niya ako.

HAAAY, Hiro creeps me out. Pero anyway, mukhang may gusto parin siya sakin pero pinipigilan lang niya. Pinukpok ko ang ulo ko. Gette, wag ka ngang ganyan! Nagpunta kami ni Hiro sa mga bench katabi ng soccer field, at natatanaw ko sa kinauupuan namin ang sasakyan ni Rico. Hindi parin siya nakakaalis. My God! Saan ba sila nagpunta ni Sandy? SHUCKS. I'm worried.

"Ba't mo naman naisipang sumama sa akin?" Tanong ko kay Hiro.
"Wala lang, gusto ko lang malaman kung kamusta ka na ba talaga." Sabi niya.
"Okay lang naman ako. Eto, single... hehe." Biro ko. (Pero totoo naman!)

Tumawa at tumango siya.

"May pinopormahan ka ba ngayon?" Tanong ko.
"Wala pa. hehe."
"Bakit naman?" Ow Gette, what a lame question.
"Wala pa akong makita eh." He smiled.

Tiningnan ko ulit ang sasakyan ni Rico at andun pa rin. Ano ba talaga? Uuwi na lang kaya ako para makapagbihis na ako at pumunta sa 1720 at mag lasing? JOKE. Kasi naman eh, yung mga sinabi sakin ni Aaron pa balik-balik sa tenga ko at ang sakit sa ulo.

"May hinahanap ka?" At mukhang namalayan ni Hiro ang pagiging balisa ko.
"Ah. Huh? Wala!" I faked a smile.
"Really?" Tapos nag evil-smile siya.
"Yeah!" Sabi ko ng nag-aalinlangan.

Tumayo siya at... "Alis na ako, Gette. Andito na ata ang chaperon mo!" sabi niya sabay tingin sa likuran ko.

Sumulyap na rin ako sa likuran para makita ang tinutukoy niyang chaperon ko, SI RICO! Ack~!

"Ba't ka andito?" Sabi ko habang papaalis si Hiro.

Nakatingin lang siya kay Hiro at naghihintay na umalis na ng tuluyan bago siya sumagot... "Hinihintay ka!"

GRRR. Hinihintay o baka naman may usapan kayo ni Sandy?

"Really?" Sabi ko na may halong pagdududa.

Noong nakapasok na kami sa sasakyan niya, tiningnan ko ang paligid at nag-imbestiga kung meron bang mga bakas na iniwan si Sandy.

"May hinahanap ka?" Tanong niya.
"Uh, wala!"

Tinext ko na sina Anya at Sam na magkikita na lang kami mamaya sa 1720 dahil sa mokong na `to. Ilang sandali ang nakalipas, pinaandar niya na ang sasakyan. Hinintay ko pa ang traffic para lang makapagtanong at ma interrogate siya! Syempre, wala naman kasi akong ebidensya sa mga pagdududa ko.

"4:30 na ah, hindi ka ba umalis ng school?" Tanong ko.
"Hindi."
"Bakit?"
"May tiningnan lang ako. Tsaka, balak ko na talagang ihatid ka pauwi."
"Sino ang kasama mo?"

Tiningnan niya ako at mukhang siya naman ang may pagdududa sa mga tanong ko.

"Mga kaibigan ko."
"AHH."

O GOD. What an excuse, nagdududa na ako. Totoo ba talaga yan? GRRRR. Pagnagkataon talaga, naku! Ano pang itatanong ko para mahuli siya.

"Ano ang inasikaso mo?"
"About school at marami pa."

Geeez, ba't di niya sinasabi sa akin na magkasama sila ni Sandy? Sana naman maging honest siya kahit alam niyang mukhang magdududa ako. Mas nakakaduda kasi kung di niya sasabihin, parang may tinatago!

"Sigurado ka?"

Tinitigan niya na naman ako. Kaya napatingin ako sa traffic lights, "Rico, green na ang light!" Sabi ko habang natataranta.

Pinaandar niya naman ng walang imik at di man lang nagsalita o sinagot ang pinakahuling tanong ko. NO WAY! Talagang nagdududa ako. Mukhang meron talaga siyang tinatago! Baka may gusto parin siya kay Sandy! Tanungin ko na lang kaya kung nagkita ba sila ni Sandy? Pero baka magduda siya at isipin niyang nagseselos ako! Paano ko gagawin `to? GRRRR~! Hihindi na lang muna ako ng payo kina Anya at Sam. Hindi muna ako maniniwala sa mga sinasabi niya, kasi mahirap na.









"Nakakaduda naman kasi!" Sabi ko habang inaayos ang pagkakaupo ko.

Andito ako sa 1720 at walang alam si Rico na pupunta ako dito. Ba't ko naman sasabihin sa kanya? Si ko naman siya boyfriend!

"Naku, sinasabi ko na nga ba! Mahal pa nun si Sandy!" Sabi ni Sam habang sinisiko siya ni Anya.

Tiningnan ko silang dalawa na parang palihim na nagtatalo.

"Kung ganun nga, ano namang bago?" Sabi ko.
"A-Ah. Hindi naman siguro, Gette! Obserbahan mo muna! Wa'g kang mag-isip ng ganyan!" Sabi ni Anya.

Nakita ko si Hiro na paparating kaya tinigilan namin ang pag-uusap tungkol kay Rico. Umupo siya sa tabi ko. Nag-usap silang tatlo at mukhang normal lang naman ang gabing ito. Kaya lang, wala na ako sa pag-iisip ko, hindi ko kasi alam kung ano ang solusyon ng pagdududa ko. Kung ano ang motibo ni Rico at kung may masama ba talaga siyang binabalak! Pero sa pagkakakilala ko sa kanya, hindi naman siya nanggagamit. Napabuntong hininga ako.

"Si Sandy na." sabi ni Anya.

Nakita ko si Sandy na umakyat sa stage at mukhang magsisimula na siyang kumanta. Muntik ko ng makalimutan, part-time job pala ni Sandy ang pagkanta dito.

"This song is dedicated to the person I'm loving now..." Sabi ni Sandy sa stage.

Pakiramdam ko huminto ang pintig ng puso ko nung nakita ko si Rico sa kabilang table na nakaupong mag-isa at nakatingin lang kay Sandy.

"Si-Si-Si Rico!" Sabi ko.

Gustong-gusto kong magtago at tumakbo kung saan hindi ako makikita ni Rico. Baka kasi mamaya, magrereconcile silang dalawa sa harapan ko at makita niya akong nasasaktan! Ayokong mangyari yun, that's a big slap on my face.

"G-Gette?" Kanina pa pala ako tinatawag ni Hiro.
"H-Huh?"
"Naku, yan na nga ba ang sinasabi ko!" Sabi ni Sam.

Nagsimula ng kumanta si Sandy and I'm still cluless. Si Rico naman, hindi parin ako nakikita.

"Sam, Anya, Ano? Magpapakita ba ako sa kanya o...." Tanong ko.

At nabigla ata silang tatlo. Syempre, parang first time ko atang magtanong sa iba kung anong gagawin ko. Pati si Hiro mukhang hindi makapaniwala na ngumiti na lang siya.

"Ano?" Tanong ko. Hindi ko na alam kung anong gagawin.

Kung hindi ako magpapakita sa kanya, baka mangyari ang mga di ko gusto. Kung magpapakita naman ako sa kanya, baka may marinig akong di ko gusto! Either way, masasaktan ba ako? TELL ME!

"Gette, sit still." Sabi ni Hiro. "Manonood lang tayo!"

So, I'm going to watch it!?

Pagkatapos ni Sandyng kumanta, mas lalong bumilis ang pintig ng puso ko. Now I'm nervous. Papunta siya kay Rico. Tinitingnan ko naman ang reaction ni Rico pero hindi ko alam kung ano. ARGH, AM I GOING TO WATCH IT! Bumuntong hininga ako. At parang hindi ako huminga nung nakita kong yinakap ni Rico si Sandy. Dahil medyo dumami na ang tao, hindi naman siguro ako papansinin. At mukhang nabigla din sina Sam, Anya at Hiro sa nangyari kaya hindi din sila makapagreact. Nagwalk-out ako. Syempre, sa likod ako ni Rico dumaan para naman di ko sial maistorbo. Mahirap na, baka malaman niya na mahal ko pala siya at maawa pa siya sakin dahil nasaktan niya ako.

"Gette!!!!!!!!!!!!" Narinig kong sumigaw si Hiro at nangibabaw pa ang boses niya sa boses ng mga tao at music sa loob ng bar.

"Ouch!" Sabi ko habang nabunggo ko ang waiter na may dalang inumin.

Nabasag lahat ng dinadala niya at nakuha ko ang atensyon ng mga tao sa bar. Mukhang pati rin ang atensyon ni Rico, pero di ko na lang kinumpirma.

"Okay ka lang ba, miss?" Tanong nung waiter.

Nakita ko ang mga kamay kong dumudugo dahil nahawakan ko ang mga basag na baso sa sahig. OMG, PERSTAYM KOOOOONG MAKAKITA NG GANITONG PAGDUDUGO. And worst, dugo ko pa ang nakikita ko.

"Gette, are you okay?" Sabi ni Hiro habang nakikita ko sina Anya at Sam na papunta sa akin.

"Okay lang ako... hehehe. Uuwi na... ako... sh1...t."

Nahihilo ako.







Masyadong maliwanag at mukhang wala na ako sa bar. Saan `to? Nakita ko si Rico nakaupo sa tabi ko habang pinagmamasdan ang paggamot ng sugat ko.

"Gette, okay ka lang?" Tanong ni Hiro na nasa harap ko.

Nakaupo ako sa isang higaan. Natatanaw ko si Sandy, si Anya at Sam malapit kay Hiro.

"O-Ok lang-."
"Miss, ayusin mo naman yan!" Nabigla ako sa pagsigaw ni Rico sa nurse na mukhang kaga-graduate lang.
"O-Opo."

Ang bata-bata pa ng mukha ng nurse at mukhang natakot kay Rico.

"A-Aray." Masakit yun ah! Kinuha pala yung glass sa palad ko.

At mukhang nagsisink-in na naman sa utak ko na may dugo sa harapan ko. NAHIHILO NA NAMAN AKO.

"M-Miss, Uh, Humiga ka muna..." Sabi nung nurse.

Grabe, pinagpapawisan na ako ng malamig. Hindi pa nga kasi ako nasugatan eh, ang pangit pala ng feeling. ARGH.

"Ako na nga lang!" Sabi ni Rico habang kinuha ang kamay ko at siya na mismo ang gumamot.

Nanood naman ang nurse.

"Hoy, hoy, Rico. Alam mo ba ang ginagawa mo?" Sigaw ni Hiro habang pinapanood si Rico na ginagamot ng mabuti ang mga sugat ko.

Syempre, alam niya ang ginagawa niya! LOL. Hilong-hilo parin ako.

"N-Nasaan tayo?" Tanong ko.
"Sa ospital, Gette!" Sabi ni Sam habang kaharap ang cellphone niya.

Tiningnan kong mabuti si Sandy at mukhang kagagaling niya lang sa iyakan. AAAAAAAAH~! Naaalala ko na! Diba nagyakapan sila?

"Tapos na." Sabi ni Rico.

Tiningnan kong mabuti ang mga kamay kong may bandage.

"Masakit. Nakakatakot." Sabi ko.

Ang mga kamay ko mukhang namumutla. Poor hands. :'(
Kinuha ni Rico ang kamay ko habang pinagmamasdan ko ang nurse na papaalis. Binawi ko ang kamay ko pagkaalis ng nurse dahil nakita ko naman si Sandy na mukhang iiyak na.

"O-Okay lang ako! Sam, Anya, Hiro, balik na tayo!" Sabi ko habang pinilit na tumayo at kinukuha ang bag.

Pinipilit ko na ring ngumiti at di ko pinansin si Rico. Nabigla ako nung nakita kong seryoso ang mga mata niya habang pinipigilan ako sa pagtayo, hinawakan niya ang mga braso ko.

"R-Rico, ano bah? Lalaki ang gastos k-kung-"
"Hiro, Anya, Sam, Sandy, pwede bumalik na kayo ako na ang bahala kay Gette!" Sabi niya.

"HA?"
"Tama na Hiro, bumalik na lang tayo!" Sabi ni Sam.
"Ako na nga ang maghahatid kay Gette!" Sabi ni Hiro.

Nakita ko si Sandyng umalis, "Rico... salamat." Yun ang mga huling salitang sinabi niya.

"Hiro. tara na!" Pilit ni Sam at Anya.
"O-Oi! Ako, wa'g nyo naman akong iwan!" Sigaw ko sa kanila habang papalabas sa private room ng ospital na hindi ko parin alam kung saan.

"Gette, tama na. Magpahinga ka na lang muna."
"Duh! Maliit na sugat lang yan!" Sabi ko.
"Pero nahihilo ka diba?" Sabi niya habang nakangiti.
"Anong-..."
"Takot ka pala sa dugo!" Sabi niya.

MAGPAPAHINGA AKO? LALO AKONG MAPAPAGOD DITO! Kami lang dalawa at hindi ko na naman maintindihan kung masaya ako o naiinis.







"Ba't ka ba nagmamadaling umalis kanina? Tsaka, di mo sinabi sa akin na pupunta ka dun!?"
"HA~! At may gana ka pang magtanong ng ganyan?"

Sinabi ko ba talaga yun? Ang tono ko parang asawang nagseselos. NOOOOO~! Nakatingin lang siya sa akin at para bang binabasa ang iniisip ko kaya hindi ako tumingin sa kanya.

"May tinatago ka na naman ata, ba't di ka makatingin sa akin?"
"W-Wala ah."

Teka nga, ba't ako nakikipag-usap sa kanya? Si Sandy ang gusto niya diba? ANO BAAAAAAAAAAAAAH? Mag tatanong na nga lang ako sa kanya. HINDI PWEDE! Hindi ko pa nga siya sinasagot at hindi niya pa alam na mahal ko siya...

"Eh Ikaw, anong ginagawa mo dun?"

AT BAKIT KAYO MAGKAYAKAP NI SANDY? HA~~~? HA~~~!? HAAAAAAAAAAA~!?

"Ah yun ba? Nakita mo pala ako dun?" Nakatingin lang siya sa mga mata ko at mukhang binabasa na naman ang aking isipan.

ANOOOOOOOOOOO BAH? GINAGALIT MO ATA AKO EH! Ba't di mo sagutin ng maayos. Naku, naku, naku, asan na ba yung bag ko? Sa pagkakaalam ko may dala akong palakol eh. Asan na ba yun?

"Hehe. Ang totoo... yinaya ako ni Sandy..."

NABASAG ANG PUSO KO. :'(

"Sabi niya kasi na lahat daw ng kakantahin niya ngayong gabi ay para sa akin. Hindi nga sana ako sasama pero sinabi niya na hindi na raw siya manggugulo sayo o sa ating dalawa... kung sakali... kaya pumunta na ako."

AAAAAAAAAAAH~! Ganun pala yun? Napaisip ako at nagflashback ang mga nangyari sa akin. EH ANO NAMAN YUNG YAKAP-YAKAP EFFECT? Gosh, I'm not convinced.

"Bago kasi nag Heart's Festival eh pabalik-balik siya sa mga klase ko at gusto niya daw akong makausap. Lagi ko naman siyang pinagbibigyan."

EH BA'T MO NAMAN SIYA PINAGBIBIGYAN? Asan na yung bag ko sabi eh, may palakol dun! GRRR... AT WALA PA SIYANG EXPLANATION SA YAKAP-EFFECT!

"May problema ka ba?" Tanong niya habang pinagmamasdan akong nag-iisip.
"Wala naman! Umalis ka na lang kaya?" Sabi ko. OOPS!

"Huh? Ba't naman?"
"Eh naiinis ako sa pagmumukha mo eh!" I rolled my eyes.

Wala na akong magagawa, nasabi ko na yung mga salitang yun.

"Pangit ba ako?" Tanong niya.

Napaka vain naman ng tanong mo. Sipain kita diyan eh.

"Oo. Ampangit mo!" Sabi ko.

Nakita kong sumimangot ang mukha niya. Ba't gumugwapo siya pag sumisimangot? WAAAAAH. Ehem.

"Ba't ka ba galit sakin?" Tanong niya.
"eh ikaw! Ba't di ka nagagalit sa akin?"
"Ba't naman ako magagalit sayo?"

GRRR. Sinabunutan ko siya kahit masakit sa kamay ko. Kasi naman, ba't humantong sa ganito ang usapan namin? Yung gusto ko lang naman malaman eh kung bakit sila nagyakapan ni Sandy at kung MAHAL NIYA PA BA SI SANDY?

"Aray." Nakita ko ang kamay kong may bandage at namumula. "OMG, dugo."
Ngumiti siya. "Malayo yan sa bituka!" Biro niya.

NAKAKAINIS.

"Alam mo ikaw, masyado kang maarte!" Sabi niya.
"Diba kasi nga sinabi ko sayo umalis ka na lang!? Di naman kita kailangan dito eh."
"Ayoko."
"Nakakainis ka, masyado kang REKLAMADOR tapos ayaw mo palang umalis dito. Tumahimik ka na lang kaya!"

Ngumiti na naman siya.

"Hoy Rico, umalis ka na nga kasi sabi. Naiirita na talaga ako sa pagmumukha mo!"
"Ang sakit naman."

GRRRR. BULLLLSHYET. Nakakainis na talaga siya.

"Mabuti nga yang masaktan ka riyan para makaalis ka na at bumalik ka na dun sa NERD mong Sandy!" Sabi ko.

OOOOPPS!

"Nagseselos ka ba kay Sandy?"

OH NO.

"Ba't naman ako magseselos?" Di parin ako makatingin sa mga mata niya.
"Yinakap lang naman ako ni Sandy kanina dahil nagpapasalamat siya sa pagpunta ko! Eto naman oh!" Sabi niya habang kinurot ang pisngi ko.
"Ba't ka nagpapaliwanag? Di ko naman sinabing magpaliwanag ka ah? Tsaka, di naman ako nagseselos!"
"YEAH, YEAH. Alam ko po. Mabuti na yung magkaliwanagan tayo!"
"Ganyan ka naman lagi eh! Kapag may liniligawan ka, ginagawa mo ang lahat at pinipilit mo talaga ang sarili mo kaya di na ako nagtataka." Sabi ko.

OOPPPPS~~~!

"Ganito ka rin kay Sandy diba?"

Hindi na talaga mapipigilan ang pagtatalak ko.

"Hmmmm, I don't know. Wala pa naman akong sinigawan noon eh. Tsaka, it's different."
"Different ka dyan!"

Ngumiti siya... "Selos ka?"
"Hindi sabi! Sh1t!"
"Baka nakalimutan mong liniligawan kita at NERD ako, di rin ako popular sa mga babae."

HINDI POPULAR KA RIYAN. Muntikan na nga akong mamatay dahil hinarangan ako ng fans club mo. BULAG KA BA?

"Kaya nga eh. Sinisigurado ko lang naman na may gusto ka nga sa akin. Syempre ayoko atang liniligawan ako pero di naman pala ako gusto!"

Ngumiti siya.

"Pero hindi ibig sabihin na may gusto ako sayo ha!" I rolled my eyes.

Pero hindi parin natanggal ang ngiti sa mukha niya.



[STEP #58] Bridgette Reah Francisco: Anong...



"So, ganun pala? Eh yun naman pala, Gette eh!" Sabi ni Sam.
"Edi sagutin mo na siya!" Dagdag ni Anya.

"Sagutin? Ayoko nga. Naiinis kasi ako sa thought na..."

"THOUGHT NA????"

Nakita ko si Sandy na naglalakad mag-isa at napabuntong hininga ako.

"Don't tell me naiinsecure ka sa kanya?" Sabi ni Sam.
"Di ah!" Agad ko namang sinagot.
"OOOOOWS? Naiinis ka dahil si Sandy yung mahal niya NOON?"
"Hindi... basta, ewan ko!"
"OMG, I`m soooo sure, naiinsecure ka nga kay Sandy! HAHAHA"

Nagtawanan ang dalawa.

"Hindi nga kasi sabi eh!" Bawi ko.

Insecure ba ako kay Sandy? Siguro nga. Gusto ko lang naman i compare kung sino ang mas mahal ni Rico sa aming dalawa. I mean, kung yung pagmamahal niya noon kay Sandy kumpara sa pagmamahal niya sa akin ngayon. Hindi kasi maalis sa isip ko na inaway nga ako ni Rico noon dahil kay Sandy, kaya siguro sobrang mahal niya si Sandy noon. At ngayon, ako daw yung mahal niya pero, ganun rin ba niya ako ka mahal tulad nung kay Sandy?

"GETTE!"

Si Rico!

"Uhhh, Sige ah, Gette, Rico, alis na kami ni Anya! BYE~!" Umalis ang dalawa kaya kami na lang ng Ricong `to ang natira.

"Wala ka ng pasok diba?" Tanong niya sa akin.
"Oo."
"May pasok pa ako eh."
"So?"
"Ang taray talaga nito!" Ngumiti siya.

Alam mo Rico, ewan ko ha pero pag wala ka hinahanap kita, pero pag andyan ka parang ang sarap mong kutusan!

"Anong oras ka uuwi?"
"Ewan ko."
"i-text mo ako ah?"
"kay."
"Ano bang nangyayari sayo? Ngumiti ka naman diyan!"

Tiningnan ko siya...

"Oh, oh! Ano na naman yang tingin na yan? May nagawa ba akong masama?"
"Wala naman."
"Ba't parang palaging mainit ang ulo mo sa akin!?"

Nakakainis ka kasi! NAKAKAINIS KAAAAAAAAAAAAA~! You make me love you kahit na magkaibang-magkaiba ang ugali natin!

"Gette," Lumingon si Rico sa likuran ko.
"O, Hiro." Sabi ko at nakikita ko si Hiro na nakaabang sa akin at mukhang may sasabihin.
"May sasabihin kasi ako sayo, pero sige mamaya na lang!" Sabi niya habang nakatingin kay Rico.
"Hindi, sige. Aalis na ako, Gette. Hintayin mo ako ah?" Sabi ni Rico habang pinipilit na ngumiti.


Umalis agad si Rico at hindi niya na ako pinagsalita. Anong nangyari dun? SELOS? Tskk... Anyway...

"Ano?" Tanong ko kay Hiro.
"May naghahanap sayo!"
"Huh?"

May naghahanap sa akin? Ba't kay Hiro ako hinanap?

"Ex mo raw."
"HA?"
"I mean, MGA ex mo raw!"
"Anong..."





"Balita ko kasi may kinahuhumalingan ka na daw ngayon, gusto ko lang namang makilala!" Sabi ni Ney (isa sa mga ex kong nagsipuntahan dito sa school namin).
"Huh? eh ako ang unang nagsabi niyan kanina ah! Nang-aagaw ka ata ng dahilan." Sabi ni Jericho.

Napabuntong hininga ako. Buti na lang at apat lang pala ang andito. Akala ko pa naman lahat na, impossible din naman kasi yung iba nasa ibang bansa na. Habang nag-iisip ako dito eh nagtatalo ang apat. Hindi ko alam kung may nag-set-up ba nito o ano?

"Teka nga! So... ba't ba talaga kayo andito? Tapos na tayo diba?" Sabi ko.
"Gette, hindi ako sumipot sa date natin noon dahil hinarangan ako ni Hiro!" Sabi ni Jericho na parang bumubuo ng pag-asa sa aming dalawa.

DUH! Mabuti nga yung di siya sumipot para may dahilan akong iwanan siya.

"Blahblahblah. Pwede ba, Jericho? Wala na yan. Tsaka, ba`t ba talaga kayo andito?" Tanong ko.

Linapitan ako ng kanina pang tahimik na ex ko at isa sa pinakapaborito ko... si Thunder.

"Sino ba ang tinutukoy ng pinsan kong kinahuhumalingan mo raw ngayon?" Bulong niya sa tenga ko.

GEEEZ.

"Anong kinahuhumalingan? Atsaka, sino ang nagsabi sayo?"
"Hoi, hoi Thunder! Tigil-tigilan mo nga yang paglapit kay Gette! Bigwasan kita riyan!" Sigaw ni Yael.
"PWEDE BA! Tumigil muna kayo sa pagsasalita! May tinatanong ako kay Thunder! Bwusit!" Tinitigan ko si Thunder.
"Pinsan ko nga pala si Aaron Alonzo. Kilala mo ba siya? Sa kanya ko kasi nalaman ang balitang nagbago ka na raw!"

Nanlaki ang mata ko.

"Anong nagbago?" Sabi ko.
"Seryoso ka na raw sa isang lalaki, and worst hindi daw karapatdapat ang lalaking yun dahil NERD!" Sabi ni Thunder.

*SLAAAAAAAAAAAAAAAAAAP***

"Ouch! HAHAHAHAHA~!" Nagtawanan ang tatlo at mukhang naisahan nila si Thunder.
"S-Sorry!" Sabi ko nung nakita ko ang namumulang pisngi ni Thunder. "Ikaw naman kasi eh! Wala namang taong hindi karapatdapat!" Sabi ko.

Nakita ko si Rico kasama si Hiro kaya sumulyap ako sa orasan ko.

"Kung ganun, Gette! Ba`t di ako? Ba`t di ako? Dahil di ako karapatdapat?" Sabi ni Thunder habang linalagay ang mga braso niya sa pader sa likuran ko para di na ako makawala.

Nakita kong tumakbo at nagmamadaling pumunta si Hiro at Rico sa amin.

"Dapat lang yun sayo Thunder!" Sabi ni Ney. "Alam nyo ba kung anong sinabi ni Gette sakin noong nag break kami? Na hindi pa daw siya ready!" Napatingin si Yael at Jericho. "Kaya ngayon, Gette. Siguro naman ready ka na!"

"Tumigil nga kayong apat! Bumalik na kayo! Ayoko sa inyo!" Sigaw ko.

DARN KARMA.

"Anong ayaw mo sakin, Gette!" Sabi ni Thunder habang lumalapit at lumalapit pa ang kanyang pisngi sa akin.

Nabigla ako nung sinuntok siya ni Rico. Nagkasuntukan silang lahat: Si Hiro at Rico, at ang apat kong ex.

"TAMA NA NGAAAAA~!" Sabi ko habang nakikita ko sa malayo na papunta doon ang iba pang kampon ni Hiro.

Naku, magkakagulo na ata.

"Thunder, umalis na kayo at wa`g na kayong bumalik! Hindi kita gusto, okay!" Sabi ko.
"Bakit Gette? Sino ba ang gusto mo? `tong gag0ng `to?" Sabay turo kay Rico.

Sinuntok ulit ni Rico.

"Rico, tama na nga yan!" Sabi ko.

"Siya ba yung nagustuhan mo, Gette?"
"Thunder~!!!!!!!!!!!! Tama na sabi ehhh~!" Galit na galit na talaga ako sa mga gag0 kong ex na `to.

Nakakahiya na ang pinaggagagawa nila. Tsaka, tiningnan ko ang paligid at ako lang ata ang babae dito. GRRR.

"Thunder, tama na nga yan!" Sabi ni Yael na umawat kay Thunder. "Pabayaan na lang natin. Kung yang nerd talaga ang gusto niya!"

Tiningnan ako ni Rico at hindi ko alam kung ano ang magiging reaction ko. Si Yael talaga!!!! GRRR.

"Sige na! Umalis na kayo!!!" Sabi ko.

"Gette, kami na ang bahala dito, iuwi mo na si Rico. Baka mamaga yung pisngi niya!" Sabi ni Hiro.
"HAH?"
"Oo. Sige na, Gette!"

Napatingin ako kay Rico habang pinapanood ang pagtaboy ng mga barkada ni Hiro kina Thunder.









"Ba`t pa kasi kayo nakipagsuntukan?" Tanong ko habang ginagamot ko ang namamaga niyang pisngi.

"Arayy."

Napatigil ako.

"Sorry. Nadamay ka pa sa gulo ko!" Sabi ko.

I'm so guilty! Dapat kasi sakin lang yung karmang yun! HAAAAI. Nadamay pa siya! And to think na masyado pa akong harch sa kanya!

"Ang dami mong ex ano?"

Napatingin ako sa kanya.

"I'm sure mas marami pa dun ang ex mo. Baka nga hindi pa yun nagkakalahati eh!" Dagdag niya.

Ewan ko kung anong dapat kong i-react pero ganun pa man, mukhang nainis ako sa sinabi niya. Hindi ko naman alam kung bakit!

"Oo. Marami pa dun! At mukhang gusto mo atang mapabilang?" Sabi ko habang nagdadabog at kinukuha ang bag sa malapit na mesa.
"Ayoko nga! Syempre, I want to be your last!"

I rolled my eyes. Akala mo huh? Hindi mo na ako madadala sa mga ganyan mo! HEH! Hindi ibig sabihin na dahil mahal kita eh madali lang akong lambingin.

"Saan ka pupunta?" Tanong niya.
"Uuwi na ako!"
"Huh? Eh di pa nga ako healed eh!"
"Healed ka jan! Gusto mong maging doktor diba? Heal yourself!"
"Gette naman..."

*DIIIIIIIIIIIING-DOOOOOOOOOOOOOONG*

Tumunog ang doorbell bago ako makalabas sa bahay nila. Nagkatinginan kaming dalawa. Sino naman ang pupunta sa kanila sa ngayong oras ng gabi?

Binuksan ko ang pintuan at nakita ko si... si Sandy.

"Uh... Nabalitaan ko kasing... uh... nakipag-away daw si Rico kanina. Nag-aalala lang naman ak-"
"AAAAAAAAAAH~ Okay. Naku! Good timing, talaga grabe ka noh? Oo, pumasok ka. Wala kasing GAGAMOT sa SUGAT NIYA eh!" Sabi ko habang nagiging-hysterical at mejo paiba-iba na ang tono ng boses.

Nakita kong nagkasalubong ang mga kilay ni Rico at tumayo sa sofang hinihigaan niya. Nabigla pa ako dahil pumasok ngang talaga ang bruha. Come to think of it, pinapasok ko nga naman siya. Kaya lang, hindi ko lubos maisip na ganun ka kapal ang pagmumukha niya at talagang pumasok nga siya. NAKUUUU!

"Ah, ako nga pala ang dahilan kung ba't napaaway siya. Sorry ha? pinag-alala ba kita?" Sabi ko kay Sandy.

"May dala nga pala akong ulam. Baka lang kasi hindi ka pa kumain, Rico. Namamaga ang pisngi mo ah, gagamutin ko."
"Ahhh. Sandy, salamat ah?"

GEEEEEEEEEEEZ. Hindi ko na alam kung aalis ba ako o magmamasid muna dito. hindi ko rin naman pwedeng paalisin si Sandy dahil baka talagang ma OBVIOUS na. I mean, obvious naman eh. Tsaka sinabi ng mga ex ko. Pero kung gagawin ko naman ang mga bagay like itataboy ko si Sandy-----noooo! O sige, mag mamasid muna ako dito.

"Uh, Sandy salamat ah pero ayos lang ako!" Sabi ni Rico.
"Ahh, kung ganun, ilalagay ko na lang dito ang dala kong ulam."
"Sige, salamat."
"Namamaga ang pisngi mo..."
"Ayos lang ako."

Naku Sandy, hindi siya maayos, sige nga ipakita niyo sa akin ang paglalampungan ninyo ng mahimasmasan ako dito.

"Gette," Napalingon ako kay Rico.
"Huh?"
*Puppy eyes* "Ang sakit o." Sabay turo sa namamaga niyang pisngi.
"Huh?"
"Gamutin mo."

WTF? Eh sinabi niya kay Sandy na ayaw niya diba?

"Ba't ako?" Sabi ko.
"Ano, Rico? Masakit pa?" Tanong ni Sandy habang kumukuha ng ice.

Agad kong inagaw kay Sandy yung ice at tinulak ko siya papalabas ng bahay, pagkatapos nun eh umiyak siya ng umiyak kaya sinipa ko siya at namatay. ----- Akala niyo ginawa ko yun? Hindi ata. HUHU

Lumapit si Sandy kay Rico at ginamot ng dahan-dahan ang pisngi ni Rico.

Nabigla ako dahil pumiglas si Rico. "Sandy, si Gette na lang ang ipaggamot mo sa akin."

Nabigla si Sandy pero wala na siyang nagawa. Pati ako, wala na rin akong nagawa. Nakakatakot pa dahil habang ginagamot ko, panay ang ngiti niya sa akin habang nakatitig lang si Sandy sa amin.

Ilang sandali ang nakalipas, mukhang natauhan si Sandy at... "Ihahanda ko na ang pagkain mo." At tumakbo sa kitchen.

"Ba't siya andito?" Tanong ko.
"Ewan ko."
"Pumupunta ba siya dito palagi?"
"Hindi naman."

I tried hard to keep myself from asking too much question about her.


"Pakainin mo ako ah?" Sabi niya.
"Huh?"
"Hindi ako makagalaw dito."
"Eh nakagalaw ka pa nga kanina eh!"
"Huh? eh kanina yun eh. Ngayon hindi na. Ang sakit ng katawan ko, binugbog ako nung mga ex mo."
"Ikaw kaya ang bugbugin ko diyan!"

"Eto na..." Sabi ni Sandy dala-dala ang pagkaing para kay Rico.

Umalis ako sa tabi ni Rico para BIGYANG DAAN SI SANDY. Of course, I'm not that type.

"Uh, Gette kumain ka na ba? May ulam pa doon." Sabi niya sabay turo sa kitchen.
"Ah. Sige." At ako naman ay pumunta sa kitchen.

Wag kayong magalit sa akin ah! Gusto ko lang naman tikman yun para alam niyo na... pintasin kung hindi masarap. LOL

Tinikman ko at MASARAP. HUWALANG HIYA. Naisip ko tuloy na baka nag mo-moment na yung dalawang yun doon at baka sinusubuan na ni Sandy si Rico. Kaya bumalik agad ako doon at...

Nakita ko si Rico na kumakain habang nakatingin lang si Sandy sa kanya.

"Akala ko ba hindi ka makagalaw?" Tanong ko.

HAHAHA~! Mukhang nagpapapansin lang ata itong mokong na `to sa akin ah? Kaya naman pala.

Labels: How to produce a prince

Papunta akong CR pagkatapos ng klase ko, napadaan ako sa corridor kung saan may narinig na naman akong mga di kanaisnais na bagay.
"I'm sorry, pero wala na talaga akong nararamdaman para sayo!"
"How could that be? Tatlong buwan lang naman yun ah?"

Na curious ako sa dalawang pamilyar na boses. It was Rico and Sandy. Come to think of it, ganito din yung nangyari noon ah? Di nga lang sa eskwelahan, pero sa labas ng 1720 yung noon. At di rin si Sandy ang kawawa.

"Ewan ko. Hindi ko alam, basta wala na akong nararamdaman para sayo!"

Totoo naman kaya yun? O para lang sa pride niya?

I looked at them at seryosong nag-iingat na ako para di mabuko sa pakikinig ko.

"IMPOSSIBLE!" Sigaw ni Sandy.

Tumalikod si Rico then Sandy hugged him.
Dahan-dahang kinalas ni Rico ang mga kamay ni Sandy na nakapulupot sa kanya.

"I don't love you anymore. I'm sorry."
"Hindi yan possible! Unless kung may ibang gusto ka na?!"

Hindi umimik si Rico.

"Tama? May iba ka ng gusto? Sino?"
"Sandy, what happened to your feelings for Hiro?"
"Ewan ko." She cried. "Nabigla na lang ako dahil isang araw, hinahanap na kita at na wala na ang nararamdaman ko para sa kanya! How bout you, Rico? Where did your feelings go?"
"Ewan ko din."

Feeling ko nabunutan ako ng tinik! OMG. WAHAHA, Totoo ba yun? Di nga? No, no, he's just covering his pride. Tsaka, ba't parang sumaya ako? Tinaga ko na nga sa diamond na di ko na siya gugustuhin.

"Gette," I heard a voice behind me.
"Oh sh1t."
"Anong ginagawa mo diyan?" It was Aaron.

"Andito pala kayo!" Rico said.

OH NO!

Tumingin ako kay Sandy and she wiped her tears.

"Napadaan lang!" I said.

Aalis na sana ako, ayoko kasing magkaroon pa ng kung anong araw ngayon!

"Talaga, or maybe you heard the whole thing?" Sabi ni Rico.

GEEZ, I remembered everything.

"Whatever." I said.

Ang masaklap pa. Sumunod si Aaron sa pagwo-walk out ko.

"Gette, sinong boyfriend mo ngayon? Malapit na ang Hearts Festival ah?"

Nagpatuloy ako sa paglalakad. Ano ngayon kung malapit na yung PESTEbal ng mga PUSO? Wala naman akong boyfriend.

Hearts Festival - tradition na sa school ko ang magkaroon ng ganun.

Noong makalayo na kami, I felt relieved. At least wala naman akong narinig na 'malandi' o 'playgirl' sa kanya. Pero, I'm annoyed with Aaron.

"Ano ba? Ilang beses ko ba talagang uulit-ulitin na wa'g kang sunod nang sunod sa akin!" Humarap ako sa kanya.
"S-sorry. Gusto ko lang naman kasing malaman..." Inayos niya ang kanyang malalaking salamin.
"Ano bang pakealam mo?" Sabi ko.
"Uh, may umimbita na ba sayo na taga Medical Department sa party?"
"Ha? anong party?"
"W-wala pa? K-kasi nalaman kong may celebration daw sa Med Department ngayong Heart's Festival. Pero para lang iyon sa mga estudyante nila at sa mga naising date ng estudyante nila. Naisip ko lang na baka may nagyaya na sayo!"
"Wala, at kung meron man, di ako papayag!" Sabi ko.
"A-aaah. K-kasi, para daw yun sa 50th celebration ng Med department."

I looked at him and I wondered.

"So? Ano namang gagawin ko nun? Di naman ako taga Med Department?" I rolled my eyes when I saw him smile.
"Can I borrow your time?" I was shocked when he asked me. "Samahan mo na lang akong magpagupit at bumili ng damit, pwede?"

WHAAA~!? Ano ba talaga ang gusto niyang mangyari?

"Aaron," I saw Rico behind Aaron.

TSSSS.

"R-rico. Ha-Hi!" Sabi ni Aaron.

Friendly siya, pero ba't parang galit si Rico sa kanya? O baka naman his face is just stuck on one expression now?

"Leave her alone!" He said.
"B-bakit? Mabait naman s-siya ah? D-di naman s-siya t-tulad nung sinabi mong malandi?" Sabi ni Aaron.

AARON! Mabuti ka pa! Lika na, lets leave that monster alone!

"Aaron, tayo na! I'll produce you." I said.

We left Rico. At oo, I`ll produce Aaron. FOR TODAY. Just today!?





"Bagay pala sakin ang ganito ang buhok!" Sabi ni Aaron habang tinitingnan ang sarili sa salamin ng restaurant na kinainan namin.

Tapos na ang klase ko ngayong araw na to kaya may guts akong samahan siya.

"Tsaka, ayos na kaya tong pinamili natin?"

Why do I have a feeling na alam ni Aaron ang mga nangyayari? I mean, marami na ba talaga siyang pera para agad kaming namili at nagpa new look? Well, maybe.

Binuksan ko ang laptop kong kanina ko pa dala-dala.

"STEP ONE: Change his looks and fashion sense. STEP TWO: Teach him to act cool." Sabi ko. "Nasa step two na tayo!"

Pero in his case, `di naman siya ganun ka lala kay Rico noon na parang lampa.

"Your problem is your stuttering voice." I said.
He smiled.

"STEP THREE: Bring him to the gym. STEP FOUR: Be with cool friends." Sabi ko. "Kailangan mong mag-gym at makipagkaibigan sa mga sikat at cool."

I glanced at my laptop to read the step five... "STEP FIVE: ... Fall... *coughs*, yun lang!"

Pinatay ko ang laptop ko.

GOODNESS, Step five fall in love with him? Those were the five steps to create the perfect prince! Kung di ko magawa ang step five, it won't be complete.

"May five pa diba?" Sabi niya.
"Huh?"
"I glanced on your laptop too."
"Huh? Wala na yun! Typographical error."

He looks so creepy. Mukhang alam niyang may tinatago ako. At mukhang alam niya kung ano. AHHHH.

"Okay. Sino ba ang mga sikat ngayon at saang gym?"
"Ewan, basta I`ll produce you just today! Wala na bukas. Tinatamad na ako."

Tinitigan niya na naman ako.

"Pagkatapos ng 'be with cool friends' yun na ba talaga yun? I think it's hanging!"

I feel so guilty kaya uminom na ako ng tubig at... "Yun na nga kasi yun, aalis na ako. May pasok pa ako." I left without hearing anything from him.

Ang hirap namang mabuhay! Ba't ba kasi ganito ang buhay ko? Para akong may tinatakbuhan! Para din akong may hinahabol pero ewaaaan ko.

Sinara ko ang gate ng padabog. Paglapit ko sa pintuan ng bahay namin, "Sarado?" ARGH, I left the keys. Asan ba si Mama at Papa?

"MAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA~! PAAAAAAAAAAAAAAAAA~! Ano ba naman `to o! Don`t tell me may emergency field business na naman kayo! ANONG GAGAWIN KOOO? Ma~! Pa~?"

I'm just joking! Ba't naman sila magkakaroon ng field business ngayon ehhhh... "OH NO, Wala ngang tao. SH1T, PUNYETAAAAA!" Sinapak ko ang pintuan.

Pangalawang beses.

PANGATLONG---- May nagbukas ng pintuan.

"Andyan naman pala----****" Nanlaki ang mga mata ko.
"Inubos mo na ata ang badwords sa mundo." Then I saw his smile.

Nanginig ako. I want to run and HIDE.

"Anong ginagawa mo dito, Rico?" My hand landed on my lips.







"Kung ang mama at papa mo ang hinahanap mo, wala sila. Andito sila kanina pero umalis din. May Emergency Field Business daw sila. Mabuti na lang nga raw at napadaan ako rito kung hindi eh baka di ka makakapasok."

Pumasok ako sa bahay at natutulala parin ako.

"Ba't ka andito?" Nagkasalubong ang mga kilay ko.

Naiinis na naman ako sa kanya at di ko alam ang dahilan. Este, naalala ko nga pala yung mga pinaggagagawa niya this past few days.

"May kailangan ka ba?" Tanong ko. OO, Tinataboy kita. Umalis ka na dito sa bahay namin!
"Wala naman, napadaan lang ako."

Tumahimik ang paligid. It's awkward. Tumango ako at pagkatapos nun, di ko na alam kung ano ang gagawin ko. Naiinis parin ako sa kanya sa tuwing naaalala ko ang mga sinabi niya sa akin noong mga nakaraang araw. The 'flirt' & the 'malandi'. ARGH.

"So, ano?" Sabi ko to break the silence.

Nakatayo lang siya sa harapan ko at parang may hinihintay. Parang gusto kong manuntok.

"Akala ko ba ipo-produce mo si Aaron?"
"Yeah! Tapos na, napagod nga ako eh. Ang gwapo pala niya no? Ba't di mo sinabi sa akin? Magkakilala pala kayo."
"Wag mo na nga siyang lapitan!"
"HUH? Bakit? Natatakot kang mag sumbong siya sa akin sa mga pinagsasabi mo?" Aalis na sana ako sa harapan niya dahil kumukulo na naman ang dugo ko, pero hinila niya ang braso ko.

"Kung ano man yung mga sinabi niya, wag kang maniwala!"

I sighed and rolled my eyes. He stopped holding my arms.

"Ba't di mo siya dinala dito? Diba dapat mag-uusap kayo ngayon para sa asta niya?"
"Look Rico, I have no time for producing a prince again to THAT point."

Nagkasalubong ang mga kilay niya.

"At kung ano man yung kinatatakutan mo sa kanya, please lang, wa'g mo na akong idamay!" Sabi ko.
"Hindi ako natatakot sa kanya. Wa'g mo na lang kasi siyang-"
"Ano bang pakealam mo? Tsaka, kung meron mang taong dapat di ko na lalapitan, IKAW NA YUN! He is nice and you are not!"

May pinakita siya sa akin pero di ko na tiningnan. I was looking straight at his eyes because I don't want to lose the absolute momentum of my words.

"Next week pa yan." I peeked at his hand and got the envelop.

O.O

"Medical Department Aquaintance Party on Hearts Festival." Actually, I was shocked dahil sa haba nung title. Hindi ko pa naiisip na ang pagbabasa ko pala nun ay kailangan ng comprehension.

Ibinalik ko sa kanya, "Ano namang pakealam ko diyan?" binalik niya ulit sa akin.
"Invitation yan."
Nakita ko ang pangalan ko at pangalan niya sa harapan. "Huh?"

Slowly I realized that he is asking me to be his date. Nanlaki ang mga mata ko habang pinipilit na sumimangot.

"Ba't di si Sandy ang dalhin mo? Ba't ako?"
"Hindi ko siya makita eh."

Ano `to? Second choice ulit? Hanggang ngayon ba naman? ARGHHHHH. I want to tear him! Hindi ako makapagsalita sa inis at galit na nararamdaman ko na naman ngayon.

"So, sige ah? Be there!" He rushed outside.

OMG. >.< Anong hindi sila nagkita ni Sandy? Eh kanina lang nagkita pa sila! Tsaka, ba't siya mapapadaan dito eh ang layo ng bahay nila samin. Ano baaaaah?
And before I snapped out from my useless thoughts, nakaalis na siya.


"HAHAHAHAHAHAHAHAHA." I laughed out loud.
Sam pouted her lips, "Akala ko ba itataga natin yan sa diamond?"

Umayos si Anya at mukhang na-shock pa siya sa sinabi ko. Isang araw ang nakalipas simula nung yinaya ako ni Rico.

"ITAGA NGA NATIN! May sinabi ba akong papayag akong maging girlfriend niya? PATHETIC."
"Eh ba't parang ang saya-saya mo at mukha kang nanalo sa lotto?" Tanong niya.
"Hindi ako masaya! I'm laughing because I'm losing my mind! HINDI PA AKO NATUTULOG!"
I feel so tired!
Tumawa si Sam.

Nakita kong nanlaki ang mga mata ni Anya habang tumitingin siya sa likuran ko. Napatingin na rin ako sa likod at... nakita ko ang mga taong nakatingin sa akin at sa isang lalaki sa harapan ko.

"Si Bridgette na naman ang linalapitan? Baka new boyfriend niya yan? Pero akala ko ba si Rico?"
"Diba siya ang date ni Rico sa Hearts Festival?"

Humirit na naman ang mga chismosa sa world.

O.O

"Thanks Gette!"

I looked at him again at nakita ko ang imahe ni Aaron.

"Wha~!" I sighed and he smiled.

Naririnig ko ang pangalan ko sa buong cafeteria. Umupo si Aaron sa tabi ko. Sam and Anya was like---"Aaron?"

I guess I have to explain everything. At ang bilis kumalat ng balita huh?







"WHAT~? You produced Rico too?" Bulong nila sakin sa loob ng cafeteria.
"SHH," Wala na si Aaron.

Kaming tatlo na lang ulit.

"JUSKOOO NAMAN. Kaya pala ang guwapo na ni Rico ngayon eh!" Sabi ni Sam.
"Hindi yun! Mas gumwapo siya ngayon!"
"Ikaw din ba ang gumawa nun??" Tanong ni Anya.
"Hindi. Ewan ko kung ano ang nangyari sa kanya."

Sinabi ko na yata ang lahat eh. :'( Wala na akong magagawa, buking na buking na ako.
Bumuntong hininga ako at nakita ko si Sandy, mag-isa. Nakaupo sa susunod na mesa.
Lumapit ako sa kanya.

"Sandy," Nabigla ko ata siya... "Uh, naimbitahan ka na ba sa..."

OO, Tama ang hinala niyo. Wala talaga akong balak na sumama sa hinayupak na Ricong yun kahit next week pa! Ano ba? Baka habang sumasama ako sa kanya eh tatawag-tawagin niya lang akong flirt o di kaya malandi doon. AYOKO.

"sa party nung..."
"Ah? Yun ba? Bakit?" Tanong niya.
"Kasi, kung gusto mong pumunta kasama si Rico ehhh pwede namang... este, pwede bang ikaw na lang ang sumama sa kanya?"

She brushed her hair with her fingers.

"AHHH, yun ba?"

Hindi pa nga ako tapos! Sasabihin ko pang yung hinanda kong alibi na 'hindi ka raw kasi niya nakita kahapon eh!'

"Yun ba? Eh, kasi tinanggihan ko na siya eh. May umimbita na kasi sakin." She looked away.

HA? Eh yung sinabi ni Rico eh di daw niya nakita si Sandy kahapon eh. Alin ba ang totoo? Atsaka, akala ko ba gusto na ni Sandy si Rico, kaya niya palang tanggihan?
Alin ba ang totoo? Yung kay Rico o kay Sandy? Nakuuu, si Rico talaga! Sinasabi ko na nga ba! Panakip butas lang ako, second choice, pantakip ng pride! BUWISIT TALAGA.

Nakakainis isipin. Lalo na pag ganitong wala na talaga akong alam sa mga ginagawa ni Rico at Sandy? Ano ba talaga?

"Okayyy, I need to group you for this assignment!" Sabi ng professor ko.

Kanina pa ako balisa dito sa classroom namin. Iniisip ko lang kung alin sa mga alibi ang totoo. Feeling ko tuloy nagiging detective na ako sa mga iniisip ko. Kailangan ko ng mga ebidensya.

"...then... Alonzo and Francisco..." Sabi ng Prof ko.

Ano daw? I heard my family name.

"Okay! Got that class? I'll get it next meeting! Kailangan makipag cooperate kayo sa partners niyo ah? It's a bit hard kasi... Okay, that's all for today!" Umalis na siya at nagkawatak-watak na ang klase.

"G-gette!"

I'm waiting for somebody to say... "Ako ang partner mo." I looked at him at muntik ko ng maitanong kung sino siya.

Kung hindi ko lang talaga nakikilala ang mga boses niya... "Ikaaaw? Aaron?"

I caught Hiro's attention kaya lumapit siya.

"Aaron, exchange na lang tayo ng partner. Ayaw ni Gette sayo."

VERY GOOD! PLEASE?

"P-pero."

"Hiro. Tayo na! Akala ko ba dinivide na natin ang mga gagawin?" Sabi nung partner ni Hiro.
Then he looked at me.

*Puppy eyes*
*joke*

"Okay lang Hiro, sige na."
"Pero, Gette..."
"Okay lang talaga!" Sabi ko.

Gosh~! For the first time in my entire playgirl life. Ngayon lang ako naguilty. Kasi, si Hiro lagi kong inaasahan kahit na ilang beses ko na siyang sinaktan.

"Okay lang talaga, Hiro. Promise!" I smiled fakely.

Umalis sila kasama ang partner niya. Umalis na din ang iba kasama ang partner nila.

"Ba't ba kailangang may partner? Tsaka, nerd ka naman diba? Kaya mo na yan!"

Goodness. I`m not in the mnood to be disturbed with my cases... Astang detective na talaga.

Nagpunta ako sa CR at malalim parin talaga ang iniisip ko. Of course, masaya ako dahil inimbita ako ni Rico. Pero, makokompleto lang ang kasiyahan ko kapag malaman ko ang totoo at ang tunay na mga dahilan sa mga bagay-bagay.

Umalis ako sa CR ng mas mapayapa sa pagpasok ko. And damn, hulaan niyo kung sino o sinu-sino ang nakita ko paglabas ko!







Nagtago ako sa pintuan ng CR dahil sa labas, nakita kong naghihintay si Aaron di kalayuan sa CR, at may kausap siya. I peeked to see.

"Si Rico?" I whispered.

I listened. Narinig ko ang malakas na lagapak ng likod.

"Wa'g ka ngang lumapit kay Gette!" Rico whispered to Aaron.

Ano `to? What happened to Rico? Magpapakita ba ako dito or what? OMG, pakiramdam ko nangyari na to noon. Kaya lang, si Hiro yung nagsabi nun at si Rico naman yung pinagsabihan.

"HAHAHAHAHAHA." Tumawa si Aaron. "Com`on Enrico Gonzales!"

Sumilip ako at nakita kong nakangisi si Aaron.

"She hates you! Tsaka, bakit ba? Crush ko siya simula nung high school at alam mo yun diba? Kaya lang masyadong maraming nakapaligid na mga lalaki sa kanya!"

WHAAAAAAAAAAAAAT~!? Okay...

"Ano bang balak mo?" Tanong ni Rico habang hinahawakan ang mga kwelyo ni Aaron.
"Wala naman, nakikipagkaibigan lang! Bakit? Ikaw? Anong plano mo?"

Hindi na ako sumilip. Natatakot ako sa mga nangyayari. Ilang sandali ang nakalipas, napag-isipan kong lumabas na to steal the scene.

They both looked at me.

"Aaron, lika na!" Hindi ako makatingin kay Rico. I'm pretending that I didn't hear anything.

We left him alone.

"G-Gette."

Tama kaya yung ginawa ko? Ano ba kasi yung mga ibig sabihin ng mga pinag-usapan nila? tsaka, umamin si Aaron na crush niya ako since high school.

"G-gette..."

"H-Huh?" Wala pa ata ako sa pag-iisip!
"Okay ka lang ba?"
"O-Oo."

Napabuntong hininga si Aaron.

"Mag kaibigan kayo ni Rico?" I asked.
"Uh, magkakilala lang sa high school... why?"
"Wala lang, nag-uusap kayo kanina eh." I smiled fakely.

Tumango siya.

"Galit ka sa kanya?" Tanong niya.
"Paano mo nalaman ang about sa Producing a Prince?" I asked and ignored his question.

"Ah, I overheard it from someone." Sabi niya.
"HAH?"

Anong someone? I mean, sino? Si Rico? Si Sandy?

"Idunno, basta. If you heard our talk kanina, sinabi kong crush na kita simula highschool. Kaya I know a lot about you. And I'll do everything to be updated."
"What are you? A stalker?" I said. YES, I'm accusing him.

"HEHE, Hindi naman sa ganun. I admire you a lot, Gette." His face is getting closer.

TEKA-TEKA-TEKA. Sa mga asta niya simula kanina, nakakalimutan kong NERD siya! Or is he really a nerd????

He is getting really closer as if he is going to kiss me. THEN HE CLOSED HIS EYES. I pushed him away but he held my arms. I CAN'T MOVE.

"So yan ang plano mo?" Nakawala lang ako pagsabi ni Rico nun.

OMG. OMG.

"Sh1t." I don't know how I'll react.

I'm a bit shocked with Aaron.

"I'm sorry, Gette. Na carried away ako sa pagco-confess ko sayo." Sabi ni Aaron habang linalagay ang kamay niya sa kanyang noo.
He looked regretful. I can actually forgive him! No, hindi ko siya gusto. Pero, come on, I'm a playgirl and I know every NORMAL guy's feelings.

"Gette, di ka man lang nanlaban?" Sabi ni Rico habang hinila ako malapit sa kanya. "Diba sabi ko sayo na wag kang lumapit sa kanya?"

I can't react. Nabastos ako sa ginawa ni Aaron. Pero I don't know why I feel like it was nothing for me. I mean, hindi niya naman hinalikan talaga. ARGH. Am I this girl? Ano ba naman ako? I just couldn't react dahil nabigla ako sa mga sinabi niya at sa asta niya.

"I'm sorry! I didn't mean it, Gette." Sabi ni Aaron.
"O-Okay lang." I feel like cheering him up in front of Rico.

"Anong okay?" Rico wiped my lips.

I pushed his hand away.

"He didn't kiss me!" Sabi ko.

I heard my heart beating really fast.

"Aaron, ito ba ang balak mo?"
"I said he didn't kiss me!" Sabi ko ulit.
"Ikaw naman, Gette. Don't stick with him. Masyado ka ng malandi!"

HAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA~!

Ang sarap-sarap-sarap-sarap niyang sabunutan at lahat lahat na. At sana, suntukin niya na rin ako. Kasi habang tinatawag niya akong malandi I can hear my heart beating louder than his words.

Nag walk-out ako. :'(









"Gette, may damit ka na ba para sa Hearts Festival?" Tanong ni Sam.

Pinaalala niya sa akin ang isang bangungot! Bukas na pala iyon. Mag-iisang linggo na kaming hindi nagkikita ni Rico simula nung tinawag niya ulit akong malandi.

"Marami naman akong damit sa bahay." Sabi ko.
"Pero, that's not an ordinary occasion!"
"Duh! Hindi na nga siguro ako sasama."

Oo, tama. Yun nga ang binabalak ko. Para naman matuto yung punyetang yun!

"Ano? eh? That's good!" Anya said.
"Huh?"
"Oo nga naman! Para makalimutan mo na siya. He's such a monster! GOODNESS." Sabi ni Sam.

Napailing ako.

"Yeah, kinalimutan ko na siya."
"HAHAHA~! Don't make me laugh."

Napatingin ako sa likod dahil tumigil sila sa katatawa. I thought it was Rico, pero...

"G-gette," I saw Aaron.

Ilang sandali, Sam and Anya left the two of us. May pasok ang dalawang yun kaya kami lang ni Aaron ang nakaupo sa bench sa harap ng soccerfield.

"Inimbita ka na pala ni Rico?"
"Oo."
"A-akala ko ba galit ka sa kanya?"

I looked at him straight in the eyes.

"Oo."
"Ba't ka pumayag?"
"Pumayag ako, pero di ibig sabihin nun, sasama ako sa kanya!" I rolled my eyes.
"AAHHHH." Tumango siya. "Kung hindi ka sasama sa kanya, ibig sabihin pupunta ka dito sa school sa Hearts Festival?"

I looked at him straight in the eyes again. Ano na naman ba ang ibig niyang sabihin? Nahihiwagaan na talaga ako sa kanya.
Crush niya ako nung highschool? Eh, I guess I'm not that popular in highschool! Tsaka sa college lang ata nagdagsaan ang mga manliligaw ko... Anyway, I just don't get him or the thought.

"I don't know."

May narinig akong footsteps sa likuran ko kaya lumingon ako, OMG, tinatamad na ako sa mga ganitong pangyayari. Andito na naman si Rico.

"O ano? Malandi na naman ako kasi nag-uusap kami ni Aaron?" I rolled my eyes.

Inunahan ko na siya. Bahala na...

"Rico, kung a-andito ka na naman para insultuhin si Gette, umalis ka na lang!"
"May sinabi ba ako?" Tinitigan niya si Aaron.

Nagkatitigan ang dalawa and GODDAMN, I'm trapped in this scene. Nakita ko si Hiro kaya...

"PWEDE BAH! WAG NIYO NGA AKONG ILAGAY SA GITNA NG AWAY NYO. Kung gusto niyo ng away. Diyan na kayo!" Iniwan ko sila and I went straight to Hiro.

Gusto ko lang namang makipag-usap sa kanya. Nag-usap kami, pero di ganun ka taas yung oras namin para sa isa't-isa. Nalaman kong may umimbita sa kanya sa Party ng Medical Department at mukhang magkikita kami buksa. Maaga akong umuwi dahil kailangan ko pang isipin kung sasama ba talaga ako kay Rico bukas o sasama na talaga. LOL

"May tae o!" Narinig ko si Rico.

Napatalon ako dahil akala ko may tae nga sa dinadaanan ko. Nakarating na ako sa bahay at sa garden pa lang [bago makapasok sa bahay] may sumalubong ng GAG0.

"Sh1t..." I said.

Tiningnan ko ang bahay namin.

"Wala na naman ba si Mama at Papa?" Tanong ko.
"Nandiyan naman sila." Nakangisi siya habang tinitingnan akong nakayuko at naghahanap ng tae.

"Ang arte mo!" I looked at him.
"Kung ikaw makaapak ng tae, di ka ba mandidiri?" Sarcastic.
"Hmmm, hindi siguro. Lagi ko nga yang nakikita sa ibang laboratory subjects ko eh."
"AAAAAAAAAH. Oo nga pala, doktor ka nga pala noh? O sige, sayo na ang lahat ng tae sa mundo okay?"

Aalis na sana ako sa harapan niya, pero... "Ba't ka nga pala andito?" Tanong ko.
"Andito ako para ipaalala sayo na bukas na ang party at i-checheck ko kung talagang dadalo ka bukas."
"Dadalo ako bukas, kaya pwede ka ng umalis!"

"Gette... RICOOOO... Halina kayo!" Sigaw ni Mama galing sa loob. "KAKAIN NA TAYO."

Rico smiled.

"Panu ba yan? Kakain na daw tayo, Gette."

AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH~!

Pinaglaruan ko ang pagkain sa harapan ko. Kaharap ko rin sa mesa si Rico kaya mas lalo akong nawalan ng gana.

"So, Gette, may damit ka na ba para bukas?" Tanong ni Papa.
"H-huh? Ahhhh.."
"Ba't di mo sinabi sa amin ng mas maaga? Dapat sana dinagdagan ko yung pera mo para bumili ka ng damit!" Sabi ni Mama.
"M-marami naman akong damit."

I saw Rico smiling. EVIL SMILE? Kelan pa siya naging EVIL?

"Pero dapat espesyal yun!"
"Heller, anong espesyal? GOODNESS. Masyado naman kayong WEIRD."
"Dapat fairytale like."

Nakita ko si Rico na pinipigilan na ang sarili sa pagtawa.
MY PARENTS ARE DAMN WEIRD. Nakakahiya na!!!








"Gette. tapos ka na?" Sigaw ni Rico galing sa labas ng kuwarto ko.
"Sh1t ka naman o! Kita ngang kapapasok ko pa lang sa kwarto ko para magbihis eh, ba't ba atat ka?" Sabi ko.

ARGH. Hindi pa nga kami nakakaalis sa bahay o nakakatungtong sa sasakyan niya eh nag-iinit na ang ulo ko.

Naririnig ko ang pabalik-balik na lakad niya sa labas ng kwarto ko.

"Rico, pwede ba? Nakakabanas ka na!" Sabi ko.
"Sigurado ka bang ayaw mo ng make-up artist o stylist?" Sigaw niya galing sa labas.

I stopped combing my hair to answer him.


"Like duhhh? Ano ba, marunong naman akong mag make-up eh. Tsaka, hindi naman `to importante."

Hindi siya sumagot....

BAHALA SIYA.

HUUUUU. Tinatakot pa ako, hindi parin nagsalita.

Binilisan ko ang pagbibihis at pag-aayos. Ang ganda pala ng venue ah? Sa garden pa ng isang five-star hotel. Kaya pala sobra ang insecurity ng ibang department.

"Tapos na ako!" Sabi ko habang pinagmasdan siyang naka upo.

Nakaitim siya at nakakunot ang noo. Bigla kong naramdaman na nagiging awkward ang moment dahil nakaupo lang siya at nakatitig sa akin.

"We're late." Sabi niya habang nakatitig sakin.

I can't even look at him. Makalipas ang halos isang minutong pagkakatunganga niya sa akin...

"Ano ba, Rico! I know that I'm that beautiful. Ano? Nagbago na ba ang isip mo na gawin akong date? Baka pagkaguluhan ako dun!" Biniro ko siya dahil hilong-hilo na ako sa mga titig niya.

Tumayo siya at lumabas ng bahay. Hinagis-hagis pa niya ang susi ng kanyang kotse.

"Bilis na, Gette~!" Sigaw niya.

For some reason, I felt like he likes me. LOL. DREAM ON.

And now, we are ready to go. Walang tao sa bahay, ewan ko kung saan na naman ang field business ni mama at papa. Nananadya ata ang dalawang yun eh. Kaya pagkatapos ng partyng ito, si Rico na di umano ang bahala sa akin. HUWALANG HIYAAAAAAA~!

"Start na!" Sabi ko habang nakatunganga siya at nakaharap sa manibela.

He started the engine. Ilang sandali ang nakalipas, nakarating na kami.

And OMG, the hotel was really really nice. Lalong lalo na sa garden na puno ng mga medical students at mga date nila. And everything has started. WE WERE LATE.

"Kasalanan mo `to!" Daing niya.
"Tssss. Ikaw nga yung nakatunganga kanina!"

Then I saw Hiro. He smiled at me kaya kinawayan ko na.

Bigla niya akong hinila.

"T-teka, ano ba?"

Nakaharap ko ang isang mukhang mayaman na lalaking kasing tanda ni papa at babaeng mukhang matalinong kasing tanda naman ni mama.

"this is Gette." Sabi niya.

AND LIKE everyone in the party is congratulating him. To the point na mukhang ma e-etsepwera ang beauty ko.

Umalis na ako dun sa kanila at nagpunta kay Hiro. DUH? Wala naman akong kilala sa Medical Department. But I know that they know me. And everyone is looking at me, lalong lalo na nung naglakad ako sa gitna para lang maabot ang table kung asan si Hiro kasama ang date niya.

"Hiro, at last, may kilala ako." Sabi ko.
Ngumiti siya.
"Kayo na?" Tanong niya.
"Di ah?"
"Huh? Why not? For what reason did I gave you up?"

ZOMG. Hiroshi naman, not now!

"Kidding! Nagtataka lang naman ako. Bakit ang tagal?" He smiled as he glanced at his date chatting with other girls.
I shrugged.

"Oh, he's invited? The nerd?" Nakatingin si Hiro sa likod ko and there I saw Aaron.

WTF? He's invited? Someone invited him?

Kumaway lang si Aaron sa akin habang kasama niya ang kanyang date.

"Now I remember, he's that guy!"

O.O

"Huh? Sino?" Tanong ko habang nakatitig si Hiro kay Aaron.
"Kaya naman pala mukhang pamilyar siya sa akin nung una. Pero hindi ko siya na identify kasi NERDY yung style niya nun."
"What do you mean?"
"Yung school nila noon sa highschool eh katabi lang nung school namin sa high school. He is the top of their class. But he is not a nerd. Tapos, before the 1st sem ended, may dumating daw galing Australia na mas matalino pa sa kanya." Sabi ni Hiro.

Could that be, Rico?

"Gette," Lumingon ako at nakita ko si Rico na nakatitig kay Hiro. "Kanina pa kita hinahanap! Lika na!"
"Hiro, excuse me!" Sabi ko.


Nabitin ako sa explanation ni Hiro. Rico naman kasi eh.

"Pinahiya mo ako." Sabi niya.
"Huh?"
"Ba't ka nawawala bigla?"

Bumalik kami dun sa mga may matatanda. Feeling ko tuloy andito si mama at papa kung saan. Pero wala namang maiingay eh, kaya mukhang wala.

"Mom, I'm sorry to keep you waiting."

My eyes widened and Rico saw through me. Pinaupo niya ako. Andito ako, sitting beside a middle-aged man and woman that he just called... "Mom, si Gette."

Nagwala ako, este sa sarili ko lang.

"Dad," Then I saw that man smiled at me.

HAHAHAHAHAHAHAHAHA~~~~~~~~~~????

"Hello." Ano bang sasabihin ko.

Then I looked at Rico smiling ENDLESSLY na para bang naisahan niya ako o kung ano man ang gusto niyang ipamukha sa akin.

"Nice to meet you, hija!" The mom smiled.

Pagkatapos ay kinuha na lang sila ng kung sinu-sinong mukhang professionals na invited sa party at hanggang sa kami nalang ni Rico ang nasa table.

"Sh1t! Ba't di mo sinabi?? HA?"
"Ang alin?" He smiled and smiled and laughed and whaaaaat?

Someone clapped his hands. It was Aaron.

"Galing mo, Rico! Inunahan mo ako!" Sabi niya.

Nagkasalubong ulit ang mga kilay ni Rico.

"Dahil inunahan kita sa pagtatapat, naisip mong ipakilala siya agad sa mga magulang mo! And you really did that? Your parents are already separated pero na kaya mo silang i-contact just for tonight? AMAZING!"

I can feel the heat rising between the rivals.

"Who could have thought na pati pala sa babae, balak mo akong unahan!"

I don't know if I'll laugh and laugh until I die dahil sa mga narinig ko. WAAA~!
And Hiro was right, he is not a nerd! Kaya pala... kaya pala...

"You are just using her to prove that you will always be better than me, right?"

Nakita ko si Sandy sa likuran ni Aaron. Why are they gathering here?

"She is the girl that you love, right?" Habang tinuturo niya si Sandy. "Oo, talo na ako, you are the winner Rico. Pero don't you know that Bridgette likes you and she is in pain because of you? Bakit mo pa siya dinadamay?"

Feeling ko sumalpok ako kung saan and I'm shocked. Unti-unti kong nalaman na may gusto si Rico sa akin, pero unti-unti ko ring nalaman na para lang yun sa pride niya ang lahat?
WTF?

"She is n---"
"Wait." Tinitigan ko silang tatlo.

The party is still going on and other students think that nothing is really happening like this right now. Everyone is minding their business. Even Rico's motherand father.

Tinitigan ko si Sandy na parang nakalagay sa kanyang mga mata na 'ako ang gusto ni Rico.' Si Aaron na mukhang may gustong patunayan. At si Rico na mukhang...guilty?

"Wait. I am not willing to hear anything. Finish your business with each other, excuse me." Sabi ko habang pinipigilan ang sarili kong sumigaw.

Nag walk-out ako. I am sooo confused with everything.
I don't want to hear Rico's side because I'm scared.







Naglakad na ako papalayo sa kanila. At wala ni isang pumigil sa akin. Actually, hindi ko alam kung saan ako pupunta. Sa CR? Sa reception? O uuwi na ako?

"Gette," I saw Hiro. "Where are you going?"

He saved me again. ;)

"I see. Nag-uusap ba sila ngayon?"

Tumango ako pagkatapos kong sabihin sa kanya ang mga pangyayari kay Aaron at Rico.

"Galit yun kay Rico." Sabi niya as he smiled.
"Huh? Bakit?"
"Galit yun kay Rico dahil talo siya sa school nila noon. At mas lalo siyang nagalit dahil nalaman niya ang tungkol sa inyo ni Rico!"
"Bakit naman?"

I feel so stooopid.

"May gusto siya sayo diba? That's why he pretended to be a nerd! Dahil akala nya hilig mo ang mga nerd."

HWAAAAAAAAAAAAAAAA~!?

"Akala niya, magugustuhan mo siya kapag tulad siya ni Rico noon."

I sighed. Naisip ko tuloy yung 5th step na hinihingi niya sa akin. At kung kanino man ni Aaron yun nalaman, wala na akong pakealam. We all know that he's like a stalker kaya no wonder.

"That guy will do everything just to win. Kahit sa basketball namin noon, he crushed my face with a ball para lang manalo!" Sabi ni Hiro.
"What? he did that?" Tanong ko.
"Yeah. Kaya naman, hindi na nakapagtataka ang mga ginagawa niya ngayon. Wa'g kang mag padala sa kanya."
"Mag padala?"
"Like I said, he will do everything just to win. He's more than a badboy." Sabi niya.
"To win what?"
"To win you!"

Tumayo siya.

"Babawi pa ako sa ginawa niya sakin nung high school!"

Then he raised his wrist. OMG OMG.

"Don't tell me you'll hit him?" Sabi ko.
"Tama! Pero mamaya na. Masyadong maraming tao eh."

Ano na kayang nangyayari sa kanila doon? I wonder.
Ilang sandali ang nakalipas, nakita ko si Rico papunta sa amin.

AALIS AKO. I NEED TO HIDE.

"Saan ka pupunta?" Tanong ni Hiro.

Obviously, nakikita niya ring papunta si Rico sa amin.

"Mag si-CR."
"You can't hide!" Sabi ni Hiro.

Pero... ARGH.

It's too late, Rico is already in front of us.

"Excuse me." Sabi ni Hiro at umalis.

"Saan ka ba nagpupupunta! You're such an irresponsible date!" Sabi niya.

DEMN IT! I can't look at him. Ano na naman bang nangayayari sa sistema ko?

"Kanina iniwan mo ako sa harap ng parents ko. At ngayon... you've been flirting with your ex?"

I can't believe him. He is totally unforgivable.

"FLIRTING?"
"Oo."
"I can't believe you, Rico. Where is your heart? Asan na ang konsensya mo?"

I'm crying a lot now. I can't hold back my tears. I feel like my emotions are bursting out.

"Ganyan ka na ba talaga ngayon? Ganyan na ba talaga ang tingin mo sakin? HOW DARE YOU!"

I think I stunned him. He is just staring at my while I'm crying a lot here. Malayo kami sa party kaya wala masyadong nakakakita.

Suddenly, he hugged me.

O.O


"I-I'm sorry. I just..."
"Punyeta ka!" I pushed him. "Sinabi mo na ang lahat ng pwede mong sabihin pero ganun lang? SORRY? GAAAAAAAAAH"

I'm so damn angry with my self. Yung mga luha ko, ayaw talagang humupa. Kainis, Gette. Ampanget tingnan.
Then he still insisted. He hugged me, still kahit na nagpupumiglas na ako. I know I'm hurting him physically now. Kasi ayoko siyang maramdaman.

He hugged me tightly. TOO TIGHT ACTUALLY.
Para lang di ako makawala.

"I... I just want you to... notice me."







"... notice me."


HUH? Akala mo ah? Nagpupumiglas parin ako. Wala akong pakealam kung masaktan ko siya. Tama lang yun sa kanya.

"Rico, pwede bah? Playgirl, malandi, flirt... ano pa ba ang gusto mong itawag sakin, ha?" Sabi ko.

Pinunasan ko na lang ang mga luha ko kasi wala ng pag-asa na makawala ako sa kanyang yakap. Nawalan na rin ako ng lakas.

"If you... want... to..." Sabi niya ng dahan-dahan kasabay ng mga hikbi ko.

He is whispering me those words.

"flirt. Flirt with me." he continued.

If you want to flirt, flirt with me? WTF?

"If you want to look at someone, look at me."

I'm getting nervous. Ano pa ang mga sasabihin niya?

"If you want to change someone, change me."

I'm speechless.

"And if you want to love someone, love me."

Sa wakas, huminahon na ako. Pero. Pero.... ano ba ang mga pinagsasabi niya? Is he using me? Or what?

Magkaharap na kami ngayon kaya lang di parin ako makatingin sa kanya.

"What are you talking about?" Tanong ko.

Hindi ako bobo pero kailangan kong magmukhang bobo. Tahimik lang siya at di niya pa sinasagot ang tanong ko. What is this? Umaamin na ba siya? HELL NO, ni wala nga akong narinig na 'I love you.'.
Tumulong siya sa pagpunas ng mga luha ko, pero sinapak ko ang kamay niya para matigilan na niya ako.

Tiningnan niya lang ako at pinunasan parin ang mga luha ko. Sinapak ko ulit siya pero di na talaga siya nagpapigil.

"Ano ba? Hindi ka ba nakakaintindi?" Sabi ko.

Linapitan niya pa ako at inayos ang mukha ko. Linagay niya ang mga buhok ko sa likod ng mga tenga ko.
I took one step away from him. Para lang lumayo sa kanya.

At dahil sa mga ginagawa niya at mga ginagawa ko sa kanya, mas lalo akong naiiyak. He is the man I love. At ngayon, mukhang pinagpipilitan niya ang kanyang sarili sa akin pero natatakot na ako. Siguro dahil hindi ko pa alam kung gusto niya ba ako o wala na siyang gusto kay Sandy. O baka naman dahil nga rival sila ni Aaron kaya ngayon ayaw niyang magpatalo.

"Kaya ako umiiyak ngayon eh dahil naiinis ako sayo, sa mga sinabi mo! Hindi dahil nasasaktan ako o kung ano man!" Sabi ko.

Bigla ko kasing naisip yung mga itataga ko sa diamond at lahat ng mga sinabi ko sa kanya at mga sinabi niya sa akin. Yung malandi, play girl, at flirt. Tapos naisip ko pa yung swear ko na wala na siyang pag-asa sa akin. LOL Bakit ko ba `to iniisip? Eh baka binibiro lang ako neto. Baka nga pinapaselos niya lang si Sandy eh.

"Bumalik na tayo sa party! Ba't ba tayo andito?" Sabi ko at tumayo.

Babalik na sana ako kaya lang hinawakan niya ang kamay ko.

"Dito muna tayo." Sabi niya.

Hindi naman siya nakangiti, mas mukha nga siyang galit eh.

"Ha? Eh, panu yung party? Ano na kayang nangyayari dun? Late na nga tayo tapos dito pa tayo tatambay?"
"Dito muna tayo!"

O.O
Ang mga boses niya parang merong kung ano kaya gustong-gusto kong sundin. Parang may 'command'. LOL
WHAAAT? For the first time, naging ganito ako sa isang lalaki! Parang gusto ko na lang siyang sundin. Pero, ayoko. Masyadong unforgivable ang lahat ng ginawa niya at sinabi niya.
Ngayon lang `to, uupo ako. Since he wants me to be his date, kailangan kong sumunod sa kanya.

Malayo ako sa kanya pero lumapit siya at lumayo ulit ako. ^-^

"Alam kong di mo ako gusto!" Sabi niya.
"Buti alam mo!" Sabi ko habang nakatingin sa mga tao sa party. I can't look at him. My hands are also trembling.

"Pero, simula ngayon, kailangan magustuhan mo na ako!"

Napalingon ako sa kanya at seryoso ang mukha niya.

"Simula ngayon, liligawan na kita kaya humanda ka!"





Ang tagal nag sink-in sa utak ko ang mga sinabi niya kaya mejo natagalan nga ako sa pag rereact.

"HAHAHAHA~! Ano ka mo?" Nag tatatawa na lang ako, hindi ko na naman alam kung tumatawa ako dahil maligaya ako o dahil wala na naman ako sa sarili ko. Tumayo ako para bumalik sana sa party at ng mahimasmasan at makahinga naman sa mga pinagsasabi ni Rico. Kaya lang hinila niya ng malakas ang kamay ko at napasandal ako sa bench na inupuan naming dalawa kanina. He locked me in his arms and then he looked at me straight in the eyes. He is leaning closer... and closer.

I don't want to close my eyes because I want to see him. LOL

"Liligawan kita, narinig mo ba yun? Liligawan kita."
"Anong lili-"
Bago ako makapagsalita, hinalikan niya na ako.

"Liligawan kita." Tumayo kaming dalawa at hinila niya ako sa party.

"R-Rico sandali. Hindi kita maintindihan!"
"Liligawan kita sabi, napakasimple lang naman nun ah?"

Nabunutan ako ng tinik nung pinagtitinginan na kami ng mga tao habang namamasyal sa party at habang hinahawakan niya ng mahigpit ang kamay ko.

And now, I've never been this conscious about the possible rumors that will spread around the school about me and about him. Nakikita ko na ang mga nakatinging mata at mukhang may di kaayaayang pinag-uusapan tungkol sa amin.











Umupo kami sa table namin kanina. His mom smiled at me.

"Enrico, babalik na ako bukas." Sabi ng Papa ni Rico.
"Sure."
"Ako rin." Sabi ng mama niya.
Tumango si Rico. "Don't worry, I'm fine here!"

Tiningnan ko si Rico, and I realized how lonely he is. Kawawa naman siya, walang nag-aalaga sa kanya.
Tiningnan ko ang paligid at nakita ko si Sandy na mukhang nag-aapoy na sa galit at si Aaron na mukhang kanina pa nakatingin sa mga kamay ni Rico na nakahawak sa akin.

Ilang sandali ang nakalipas, nagsi-uwian na ang mga tao.
Pati ang mama at papa ni Rico, mukhang uuwi na rin. Napatingin ako kay Rico nung linapitan niya ang kanyang mama at papa.
Yinakap siya ng kanyang papa at hinalikan siya sa pisngi ng kanyang mama. Nahiya nga ako eh dahil ang mama niya ay nakatingin sa akin.

Nabigla na lang ako nung linapitan ako ng kanyang mama at... "Enjoy the rest of the night!" Then she smiled.

ENJOY THE REST OF THE NIGHT?
Maraming larawan ang pumasok sa isip ko. What the hell is the rest of the night!?
Umalis na sila ng tuluyan. Si Rico naman ay nakaupo lang sa isang upuan sa harap ng mesa. At, ngayon ko lang namalayan na nawala na ang ibang table na andito lang kanina nung may party pa at isang table na lang ang natira. Lumalalim na ang gabi at nakatunganga lang si Rico sa harap nung table.

"Rico, kung hindi ka uuwi. Uuwi na ako!"

Tiningnan niya ako at unti-unti kong nakita ang mga palamuti, pagkain at bulaklak sa harap ng mesa. Naririnig ko ang mga salitang binulong ng kanyang mama kanina 'enjoy the rest of the night'.

"Uhhhh." Darn, I'm speechless. Kasi naman, di naman siya nagsasalita!

Hindi ko naman nakikita sa mga mukha niya na natotorpe na naman siya dahil ibang-iba na ang mga ekspresyon niya ngayon kumpara sa mga ekspresyon niya noon.

"Hindi pa tayo kumakain diba? Kumain na tayo!" Sabi niya.
"Uhhh."

Mukhang alam ko na `to! So, tototohanin niya na yung panliligaw niya? Really? Or is he still thinking about Sandy?

Kumain kami pero wala naman akong gana. Biruin niyo, kami lang dalawa ang andito sa garden sa ilalim ng bilog na buwan? May nakita akong banda. BANDA? Oo, may dalang violin at cello at iba pang classical instruments. Parang gusto kong magsisigaw dito.

"Rico, anong nangyayari?" Tanong ko habang hindi ko na talaga maisubo ang pangalawang subo ko sana ng pagkain.

Nakayuko lang siya at kinuha ang panyo at pinunasan ang kanyang bibig.

"Rico, hindi ito ang oras ng pag-iinarte, ano to?" Tanong ko ulit.

Tinitigan niya ako at kinuha ang kamay ko. Unti-unti kong narinig ang tinugtog ng bandang nakita ko ngayon-ngayon lang. ISINASAYAW NIYA AKO.

"Rico, ano `to?"

"Liniligawan kita!" Sabi niya.
"HA~!? Tapos, ganito?" Sabi ko.

Naapakan ko ang paa niya.

"Hindi ka ba marunong sumayaw?"
"Kung ayaw mong sumayaw dahil di ako marunong edi wag na tayong sumayaw!"
"Nagtatanong lang naman ako eh." Ngumiti siya.

AWWWWW~! At ngayon ayaw ko na namang tumingin sa kanya. Alam niyo naman, di pwedeng ano... hehe... basta hindi pwede!
Unti-unti niyang naramdaman na ayaw kong tumingin sa mga mata niya kaya hinabol niya ang tingin ko. Nainis ako kaya inapakan ko ng malakas ang paa niya.

"ARAAAY!"

Patay, nasobraan ko ata.

"Sorry!" Sabi ko.
Ngumiti siya, "Tumingin ka rin!" at ikinainis ko naman iyon.
Aalis na ulit sana ako pero pinilit niyang ilagay ang mga kamay ko sa leeg niya. So there it goes again, hindi ako makatingin.

"Rico, ano ba talaga ang kailangan mo? Alam mo namang ayaw ko sayo diba? Ba't mo ba pinagpipilitan ang sarili mo?"
"Ewan ko."
"Rico, tigilan na natin to, pwede?"
"Ayoko."
"May gusto na si Sandy sayo! Hindi ka ba masaya? Tsaka, sayang naman yung mga ginawa mo noon. Diba ganito din yung noon? Under the moon in a garden?"

I`m telling him that this moments are just carbon copies of the moments he had with Sandy! LOL.

"Ano ngayon kung mahal na ako ni Sandy?" Tanong niya.
"Eh, okay yun diba?" Hindi parin ako makatingin sa kanya.

Nakatingin lang ako kung saan saan. Ito ang pinakaunang pagkakataon na nagkaganito ako sa harap ng isang lalaki! MY GOSH, ganito siguro ang feeling.

"Okay lang." Sabi niya.

OUCH.

"Okay lang naman, pero hanggang dun na lang yun."

Tumango ako.

"Tumingin ka nga sa mga mata ko!" Sabi niya.

Kinabahan ako.

"Bakit?" Hindi parin ako makatingin. Darn you, Bridgette!
"Tingnan mo nga ako! Bakit di mo ako tinitingnan? Guilty?"
"Anong guilty? Hindi ah!"
"Kapag di ka titingin sa mga mata ko, ibig sabihin may gusto ka sa akin!" Agad akong tumingin sa mga mata niya.

Tinitigan ko siya para `di na niya isiping may gusto ako sa kanya.

"Kung ganun, wala ka ngang gusto sa akin!"

NOOO~! I mean... ehem.

"Ano? Suko ka na?" Sabi ko.
"Ayoko nga."
"Bakit?"
"Mahal kita eh."

ANG KULIT NIYA.

Labels: How to produce a prince